Vorige                                 Dan tóch De BEVER     

          Het heeft wel een tijdje geduurd, maar één van mijn credo`s is dan toch weer uitgekomen.
                                 Als je het écht wilt, dan krijg je voor je lens wat je zoekt.

Geduld is daarbij een schone zaak en ook een buurman die als souffleur optreedt, heeft hier goed geholpen. Marco is een echte vogelteller in de Biesbosch, heeft veel contacten en die wist mij op het spoor te zetten van een verse burcht. En ja, dan is het eerst nog zoeken want die beestjes camoufleren de boel niet onaardig. Zo stond ik ergens aan de overkant van die burcht, dus eigenlijk aan de verkeerde kant, en heb hem maar eens gebeld. 













Leve het mobieltje. Maar nóg vond ik de burcht niet. Terug naar de goede kant liep ik er wel een keer of drie voorbij tot ik op enig moment stapvoets terugliep en "warraggies", zou Tante Sei zeggen, daar had je de burcht. Dan heb je nog geen bever. Ik besloot eerst een poging in de avond te doen en heb toen van zes tot kwart over tien, tot bijna donker, staan wachten met de camera in de aanslag. Alles deed mij zeer van het lange staan en de optrekkende kou. Maar daar hoorde ik een nauwelijks waarneembaar plonsje alsof er iets het water in gleed onder de burcht. Enige seconden later zag ik achter het riet de bever. Hij dreef bijna alleen maar en hij leek naar mij te kijken. Met één staartbeweging gleed hij achter het riet. Ik had alleen een zeer vage opname zoals je die wel ziet over het monster van Lochness.

Twee dagen later was ik bij het eerste licht present en nu posteerde ik mij een meter of vijftig verderop. Ik was er weer voorbij gelopen zonder de burcht op te merken en moest weer even terug voordat ik die zag. Die jongens gaan onder water in en uit en het heeft dan weinig zin om bijna bovenop de burcht te staan. Ik had mijn uitklapbaar stoeltje meegenomen gelukkig want ook nu moest ik wachten tot vlak voor zes uur. In de verte zag ik wat beweging en dacht aan alweer een meerkoet. Maar nee, daar in de verte kwam hij of zij aangedreven en kwam recht op mij af. Bij mij aangekomen verdraaide ik mij iets om met hem mee te sturen maar daar schrok een koppeltje wilde eenden van die intussen van de andere kant waren gekomen. Die beesten schoten met veel eendengeweld de lucht in en de bever van schrik onder water. er bleven luchtbelletjes boven komen bij een stuk boom die in het water lag. Even later kwam hij weer boven en zwom weer richting burcht. Zo kon ik toch nog wat aardige plaatjes maken ondanks het nog schaarse licht. Later ben ik een tijdje bij de burcht blijven staan en tot mijn verrassing kon ik een minstens tweestemmig soort gekreun horen dat erg sterk deed denken aan jonkies. Dat maakt dat ik binnenkort weer op een ochtendmissie ga om te bekijken of er nog meer te  zien valt dan één bever.

Dat binnenkort is vandaag, Vaderdag 16 juni. Ik ben al om kwart voor drie uur uit bed en om kwart óiver zit ik in de auto op weg naar de BraBiBo. Als ik op het parkeerterrein mijn schoenen verwissel, komen er wat auto`s aan. Het is nog donker dus wat is dit voor volk? Vogelaars, maar ik denk dat zij vanwege de harde wind weinig zullen beleven hier. Ik wens ze succes en verdwijn in het duister. Op de fiets want het is best een eindje lopen anders. Op de plaats van bestemming moet ik in het duister voetje voor voetje mijn weg door het struikgewas en de brandnetels zoeken. De bomen sluiten het weinige licht nog helemaal buiten. Ik ben nog maar net op de overwoekerde kade als er links van mij een grote plons klinkt en daarna nog een. Ik blijf een tijdje staan maar in het inhammetje zie ik alleen het water golven . Wat zou dat zijn? Snoek, karper, opstartende eenden, toch een bever? Ik ga weer verder en na een tijdje heb ik in de gaten dat ik de burcht al weer ver voorbij ben. En nog een flink stuk ook. Ik loop eerst terug zonder fotospullen om de plek op te zoeken en ga ze dan weer ophalen. Intussen is het ietsje lichter zodat het wat makkelijker loopt. Weer zo`n harde plons maar ik zie nog niets. Ik ga zitten en nu begint de oefening van geduld. Twee uur lang speur ik links en rechts over het water en let op kringen en belletjes. Dan, om kwart voor zes is er een bellenbaantje vlak vóór mij. Met een draai komt de bever met alleen zijn kop boven water en drijft heel langzaam naar mij toe.
 

Hij ligt bijna doodstil en kijkt. Ik vermoed dat hij mij niet kan onderscheiden van de enorme stam waar ik tegenaan zit. Hij komt steeds dichterbij gedreven en op enig moment ligt hij maar een meter of vier van mij af. Hij toont zich in z`n volle lengte, een groot beest. Ik kan heel rustig bewegen, van camera wisselen en mijn plaatjes schieten. Ook de klik van de camera kan hem niet verontrusten. Dit duurt minstens vijf minuten dénk ik, maar als ik op de exif-gegevens van de foto`s kijk, duurt het bijna een half uur!!! Zo lijkt de tijd stil te staan, alleen de wind, de bomen, de vogels en wij tweeën kijkend naar elkaar. Magische momenten en een mooi Vaderdagcadeau.
 

Dan, met een soepele beweging van zijn lange lijf duikt hij weg en blíjft weg. ik vermoed dat hij terug is naar de burcht. Bij de burcht kan ik heel zachte geluidjes horen, snurken? Om acht uur hou ik het voor gezien en ga eerst een bakkie zetten in de camper. Daarna naar huis om een paar uur slaap in te halen. Vaderdag 2013, hier blijft het stil.

                                                Tot ziens in de BraBiBo.

 
     Vorige                Wil je meer foto`s zien? Klik dan hier                Home

 

Terug naar boven










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus

Fotocollages

Raffinaderij
Korte Trips
      Wadden Vogeltrip    
      Vogeltrip Den Helder
      Kraanvogels lac du Der
     
Fochteloërveen juni `13
Nuttige Links
CONTACT














 

                                      
                                     
BiesBosch Beesten Boeltje (5)