Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen
Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
Portugal
Pomarinho 2012
Zes Romereizen
Engeland-Ierland-Schotland




 

                            
  
Blz.3                Over Bloemetjes en Bijtjes      De Bever    

                         
Wijdebeekjuffer - Calopteryx splendens - Banded Demoiselle
                
                                    (Exif: Canon EOS 7D; ISO 100; 1/125s; f 9.0; Focusl: 100mm)
         

Je ziet onderweg een mooie bloem met daarop een fraaie honingbij (rechts op Springzaad).
Je stopt met lopen, fietsen etc. je pakt je camera, richt en.......alwéér mis. Het beessie is weg, de wind bewoog de bloem, de belichting net niet goed of de camera bewogen, wat al niet? Dat dan 163 keer achter elkaar en de lust om ooit nog een macrootje te schieten, is je volledig vergaan. Maar je kunt je óók afvragen waarom dat bijna altijd mis gaat als je het probeert. Ligt het aan het beessie, dat uiteraard niet blijft wachten tot jij een goede instelling etc. hebt. Ligt het aan je materiaal of de instellingen?
En de vraag hoe moet ik het dán doen, borrelt op (als het goed is). Het is niet mijn plan om hier een cursus macrofotografie te geven of een koopadvies. Op al die vragen heb ik één antwoord:

                                                                     "Surch The Web"!!!


                                 
 Buzzer midge - Gewone dansmug - Chironomus plumosus

   
                                                      (Exif: Canon EOS 7D; ISO 1600; 1/125s; f 5.6; Focusl. 100mm)

Het wemelt werkelijk van fotografiecursussen (invullen bij Google en klaar is Kees of Klara) op alle terrein. Van het allereerste begin van fotograferen tot het maken van supermacro`s. Maar er vanuit gaande dat u alle eerste beginselen t.a.v. belichting, scherptediepte, sluitertijd, diafragma, brandpuntsafstand, wel of geen statief, wel of geen flitser etc tot een mooi geheel weet te kneden, dan moet een macro-opname niet echt moeilijk meer zijn.
                                                                  
 Zaadpluisje van Distel

                                                   (Exif: Canon EOS 7D; ISO 125; 1/125s; f 9.0; focusl: 100mm)
  
Daarbij wordt het je nog extra makkelijk gemaakt als je een compactcamera gebruikt. Door de kleinere beeldchip is het maken van een macro een fluitje van een cent. Maar dan moet het wel om een bloempje uit de wind of een paddenstoel zijn, want die lopen of vliegen niet weg. Als daarbij het zonnetje mooi schijnt, is het helemaal geweldig.
Onderstaande "Duintijger" vind je bij duizenden op zanderige plekjes in de Brabibo. Voorzichtig er naartoe stappen en snel schieten. Zonder statief want als je dat op de grond zet, zijn ze weg.
Ze landen dan wel weer een paar meter verderop maar dan blijf je heen en weer lopen. Daar krijg je dan het "vieze verza" van :-)


                 
Northern dune tiger beetle - Bastaardzandloopkever - Cicindela hybrida

                                                         (Exif: Canon EOS 7D; ISO 100; 1/400s; f 5.0; focusl: 100mm)
 
Máár......altijd weer dat máár, je moet met zo`n camera heel erg dicht op je onderwerp kruipen en daar houden beessies niet van. Die gaan er vandoor als er zo`n enorm stuk glas met daarachter zo`n afzichtelijke monsterkop plotsklaps op je afstormt. Want zo moet je jezelf wel zien als het gaat om die hele kleine beessies. Het moet zo ongeveer voelen als wanneer er plotseling een heuse Mammoet op je afkomt, meestal luid tetterend van, "kijk eens wat mooi!!!" om je meteen daarop z`n slurf tegen je gezicht te duwen.

De onderstaande opname is uit een hele serie van een zgn. "uitsluiping" van een Viervlek Libel.
De lichtomstandigheden waren hier niet ideaal te noemen. Er zit weinig beweging in dus kun je een relatief lange sluitertijd hanteren. Om het scherptedieptegebied zo groot te hebben dat de hele scène scherp is, moet je naar een klein diafragma. Om de belichting correct te hebben, is dan een hogere ISO waarde van 1600 nodig. Dat is bij de 5D geen groot bezwaar als het gaat om zoiets als ruis. Dat je bijna drie uur met pijn in je rug op één plekje zit, staat, hangt, knielt en tot je walnootjes nat wordt in het nog natte gras is, gelet op het resultaat, onbelangrijk. Overigens is de serie gemaakt in de Alblasserwaard maar dat had evengoed in de BraBiBo kúnnen zijn.


                     
 Viervlek - Libellula quadrimaticulata - Four-spotted Chaser

                                                         
(Exif: Canon EOS 5d Mk3; ISO 1600; 1/80s; f 20; Focusl: 100mm)

Om een "Mammoetbenadering" zoals boven geschetst te vermijden, komen er toch andere soorten camera`s en hulpstukken om de hoek kijken. Al naar gelang het budget kan dat van redelijk goedkoop tot superduur en ook hier geldt, alle waar naar z`n geld. Met een relatief eenvoudige/voordelige spiegelreflex en gebruikmakend van tussenringen of een voorzetlens kun je al een redelijke afstand tot het onderwerp bewaren zodat het niet meteen foetsie is. En als het budget ruim genoeg is, zal de keuze uiteindelijk richting de min of meer professionele camera`s en lenzen kunnen gaan.


 Ook die goeie ouwe Strontvlieg - Scatophaga stercoraria - Dung Fly verdient een plekje

Waar ik vroeger in die goeie, ouwe, analoge tijd nog stoeide met tussenringen, of een balgapparaat of een voorzetlensje, ben ik nu op pad met de Canon EOS7D of 5D waarop de 100mm Macrolens van Canon.
De lens is voorzien van beeldstabilisatie waardoor ik meestal nog uit de hand kan fotograferen. Als ik in het veld alleen maar bezig ben met macro dan hangt er vaak een monopod aan de camera die ik in alle standen gebruik om minimaal één vast punt te hebben. Als ik de 5D gebruik, kan ik ondanks het full frame wat meer afstand houden omdat je thuis wat dieper uit kunt snijden dan met de 7D. Die heeft weer het voordeel van een cropfactor1.6 t.o.v. de full frame van de 5D en voor beide opties is wel wat te zeggen.

Nog gekker maak ik het wel eens met de 400mm F2.8 en daarbij een 2x converter zodat je op 800mm komt. Het gebeurt wel eens dat ik met de 5D in de verte aan het kieken ben en dan plotseling iets vlak voor mijn neus op zie doemen waar een mooie macro aan vast kan zitten. Geen camera of lenzen wisselen, niet aarzelen, kijken, richten en schieten. Indien scherp en goed belicht kun je zo met een goede uitsnede een mooie "macro" forceren. Hieronder een voorbeeld van een "geforceerde macro".

                          Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum - Common Darter
                             
(Exif: Canon EOS 5D Mk3; ISO 200; 1/800s; f 5.6; focusl: 800mm = 400mm f 2.8 + 2x conv.)

Het ene moment stond ik met de camera omhoog te wijzen naar een Buizerd en het volgende moment naar beneden om deze libel te "vangen". Het macro-effect wordt versterkt door de geringe scherptediepte, de DOF, bij zo`n telelens, waardoor de achtergrond sterk vervaagt.
Ook hier geldt het grote voordeel van de beeldstabilisatie want ook dan schiet ik meestal zonder statief. Dat lijkt tegenstrijdig met wat vele anderen zullen zeggen, dat je altijd een statief moet gebruiken. Op zich is dat wel zo, maar nogmaals, de beeldstabilisatie redt mij vaak van mijn eigenwijzigheid :-) En mits het resultaat goed is, kan een "eigen wijze" toch niet verkeerd zijn, toch? Ja toch? Niet dan?
 

 














Al met al kun je zeggen dat de macrofotografie een moeilijke maar niet onmogelijke tak van sport is.
Als je er mee begint, kan het wel eens erg frustrerend zijn ál die mislukkingen. Maar die had ik vroeger ook en dan moest ik wéér een nieuw rolletje halen, waarvan ik bij voorbaat al wist misschien wel alles te moeten weggooien. Dat is nu gelukkig geen bezwaar meer.
Je kunt dus oneindig veel oefenen en proberen om tot een goed resultaat te komen. Het blijft moeilijk maar als je erdoor gegrepen bent, zul je zeker slagen en een prachtige tak van de fotografie beheersen met fraaie resultaten.
En, en, en, en...... laat je voorál niet frustreren door al die mooie plaatjes van al die wonderfotografen op het internet. Aan die plaatjes kun je niet zien hoeveel tijd, energie, ergernis en mislukkingen eraan vooraf zijn gegaan. Dat ik vele uren spendeer om een IJsvogeltje te kunnen vangen, staat er niet bij. Dat ik van de 300 opnames, niet alleen macro`s, hooguit 10% redelijk geslaagde foto`s overhoud, zie je ook niet. En als ik erg krieties ben (soms erg, volgens ingewijden), dan zit er ook wel eens een dag bij van niet één perfecte opname. Dat is dan jammer maar geen frustratie.

Die dag heb ik dan tóch maar doorgebracht in een prachtige natuur en allerlei mooie zaken voorbij zien komen. Een overvliegende Zeearend, of Visarend, een groep Kluten die in formatie vliegt, een knokpartij tussen een Slechtvalk en een Kiekendief om een prooi, een Dodaars die zich lam schrikt van mij en binnen één seconde een paar meter onder water zit, drie IJsvogels bij elkaar, een groep Vanessa Atalanta`s die vergadert op één struik, een paar Reeën die je verschrikt aankijken, een Vos die met je meeloopt, een Buizerd die zomaar voor je neus op een paal gaat staan en al die fladderende, vliegende insecten die mij zelden of nooit steken, gelukkig.            

Een niet onbelangrijk deel van deze tak van sport is het bewerken van de foto`s. Er schijnt een soort puriteinen te bestaan die publiekelijk beweren nooit een foto te bewerken. Een opname moet meteen goed zijn, er wordt niet bewerkt dat is een soort heiligschennis. Wie het wél doet, moet geëxcommuniceerd of erger. Nog afgezien van de vraag of het waar is wat wordt beweerd, (het was onze grote Multatuli himself die opmerkte dat geloof de basis is van alle bedrog) is het naar mijn idee volslagen onzin. Bewerkingen zijn van alle tijden óók analoog.

Ruim 50 jaar geleden werkte ik als Utrègs jochie in de clichéfabriek van Biegelaar & Jansen. Daar maakte ik al kennis met de retoucheerafdeling en de doka`s waar naar believen gevogeld werd met belichting, doordrukken, tegenhouden, filters, afsnijden etc.etc. Nog afgezien van de filmkwaliteit t.a.v. korrel en kleur. Agfa was mijn favoriet vanwege de warme kleur, Kodak vond ik te hard en wat later de Fuji dat ik wat te zacht vond.


                              
  Wilde kamperfoelie - Lonicera periclymenum - honeysuckle


Naar mijn idee is het zo dat je een goed fotobewerkingsprogramma niet kunt missen. Ook daar moet je geld, tijd en energie in steken om te leren daar mee om te gaan. Vele uren achter de computer maakt dus ook deel uit van je hobby en als de resultaten goed zijn, is dat alleen maar leuk werk.
Mijn foto`s schiet ik alleen maar in het
RAW-formaat en bewerk alles met Lightroom, maar dat kan evengoed met een ander goed programma.

Wél is het zo dat een zo goed mogelijke opname het minste nabewerking behoeft en ook dat je van een echt slechte opname géén goede kunt maken.
Bij nabewerken gaat het normaal gesproken om niet al te grote aanpassingen. Daarbij moet je bedenken dat vrijwel elke bewerking ten koste gaat van je materiaal, je pixels, en je feitelijk kwaliteit verliest. Daarom is de stelling van die puristen in een ander vorm wel juist.
Een echt goede foto is een foto die je niet hóeft te bewerken.

De foto van de Heikikker hiernaast is geen macro maar een uitsnede van een opname gemaakt in de Heemtuin van de NVWA. Het was een minuscuul kikkertje in die vijver en ik moest op mijn buik in de modder liggend zover mogelijk richting water om `n paar kleine kikkerkopjes te kunnen fotograferen.
Rietstengels en ander groen werkte ook niet mee maar met Paint Shop Pro kon ik er toch deze aardige jongen van maken. wat dat nou met Bloemetjes en Bijtjes te maken heeft??
Nou, gewóón!! Kikkerdril!!! :-)


Voorlopig hou ik het voor de Brabantse Biesbosch op deze vier pagina`s. Mijn vlag dekt bij lange na niet de lading die hier aanwezig is. Het is een schitterend gebied op alle tijden van de dag en in alle seizoenen.
Dat geldt feitelijk voor elk stukje natuur (of gecreëerde natuur) in ons kleine Nederland. Elk met z`n eigen structuur en z`n bewoners in flora en fauna. Ter afsluiting nog een plaatje van de stille maar ondiepe wateren hier, kijkend naar het begin van het Gat van Lijnoorden. Je vindt het links van de Hilweg vlak voordat je het
Biesbosch Museum bereikt.    

                                                Tot ziens in de BraBiBo.

 
     Vorige                Wil je meer foto`s zien? Klik dan hier                Home

 

Terug naar boven

 










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus

Fotocollages

Raffinaderij
Korte Trips
      Wadden Vogeltrip    
      Vogeltrip Den Helder
      Kraanvogels lac du Der
     
Fochteloërveen juni `13
Nuttige Links
CONTACT














 

                                      
                                     
BiesBosch Beesten Boeltje (4)