Van Spanje tóch naar Portugal

Na de verschrikkelijke periode najaar 1995 tot en met april1996 zijn wij eerst een korte periode in Umbrië geweest waar wij in een hotel verbleven. Daar misten wij toch het vrije kampeergevoel en daarom zijn wij in 1997 voor het eerst weer "kamperend" op vakantie gegaan. Dat jaar naar Spanje waarvan elders op de site een verslag. Nu in 1998 gaan we weer op pad naar Spanje maar owee het wordt uiteindelijk toch Portugal.

Waarom verschrikkelijk? Omdat Gerda in september een desastreus tweede herseninfarct krijgt. Je leven staat dan meteen op z`n kop maar hoe erg, dat weet je dan nog niet. Na 6 weken ziekenhuis en 7 maanden revalideren in
Rijndam te Rotterdam komt zij in april 1996 weer thuis. In 1997 kopen wij een Kipcaravan en gaan eerst een dag of tien proefkamperen in Luxemburg. De motor en de auto zijn verkocht en we hebben een Peugeot Expert aangeschaft waar alles in kan. Oók de elektrische scooter, rolstoel etc. Dat lukt aardig en daarop gaan wij dat jaar naar Spanje. Dat beviel erg goed en nu dus een tweede keer met de bedoeling om nog wat meer van het land, de mensen, de cultuur, de natuur etc. op te snuiven. Dat zou echter heel anders uitpakken.

In het begin gaat het goed. Geheel volgens planning belanden wij op 25 april slechts een minuut of 15 later dan gedacht op een camping in Millau. Onderweg vooral regenweer maar rond 15.00 uur en na 900km kwamen de zon en de warmte zich melden. Nu, op de fraaie camping aan de Tarn is het toch bijna 20 graden. De route is ons welbekend en bood geen verrassingen.

                                                               Rampdag 26 April e.v.

Zonder uitgebreid op de hele dag in te gaan wil ik hier volstaan met een korte opsomming van hetgeen ons overkwam.

**De dag begint al slecht want het inpakken vlot niet en er zijn zaken zoek.
**Na het vertrek pakken we een verkeerde weg, draaien iets te abrupt, nemen een stoeprand mee als 
     gevolg waarvan de hele inhoud van de koelkast door de caravan ligt.
**Het weer is koud en mistig wat ons naar de autopista drijft. Dat kost dus extra knaken.
**Op een parkeerplaats wordt, terwijl ik Gerda op het toilet help in de caravan, mijn jas uit de auto
     gejat. Niemand gehoord of gezien op een verder totaal verlaten plek. Het is en blijft een raadsel hoe
     het kon.
**Gevolg: Portemonnee weg, agenda met tel.nrs weg, geld weg, pinpas en creditcard weg.
**Baas van wegrestaurant wat verderop weigert hulp, want we hebben geen geld.  Blijkbaar kent hij
     hier het klappen van de zweep. We "mogen" de Guardia Civil bellen.
**De politie helpt met bellen om de cards te blokkeren en met een speciaal schrijven kunnen we zonder
     betalen van de autopista af.
**We verdwalen in Barcelona op weg naar het steunpunt van de ANWB, maar worden gelukkig
    geholpen door een Franse dame die hier woont, ene Laurence Jaillet. Haar ouders is ooit hetzelfde
    overkomen en nu rijdt zij voor ons uit naar het steunpunt.
**Na de nodige moeilijkheden schiet de ANWB ons geld voor waarmee we kunnen eten en naar een ex-
    collega, Chris, kunnen rijden die in Vila Joiosa onder Benidorm woont.
**We nemen de kustweg om kosten uit te sparen en worstelen ons door een loeiende storm naar hem
    toe. Wij komen om 01.00 bij hem aan. Op en kapot, teleurgesteld en met de wil om terug naar huis te
    gaan. Na hem en zijn vrouw gewekt en begroet te hebben, slapen wij in de caravan zonder verder uit 
    te pakken.
**Als wij ons de volgende dag willen installeren, blijken de voortent en de luifel nog thuis te liggen.
    Daarom schaffen wij een soort partytent aan die keurig bij de caravan past.

Omdat het vernieuwen en opsturen van pinpassen te omslachtig is, mogen wij de giropas van Chris verder in deze vakantie gebruiken. Hiervoor laat ik onze dochter een flink bedrag overmaken op zijn rekening. Prima geregeld zo. Wij gaan zwerven en hebben een planning gemaakt die ons achtereenvolgens naar Cordoba, Sevilla, Cádiz, Gibraltar, Nerja, Malaga, Toledo, Madrid en het Escorial, Segovia en tenslotte weer huiswaarts zal voeren. Nou ja, zo ongeveer dan. Van dat plan zal al snel niets meer overblijven.
Op Koninginnedag vertrekken we om acht uur en gaan op weg naar camping
La Carlota Carlos de 3de bij Cordoba. We hebben een vlotte rit, het weer is lekker koel om te rijden. We installeren ons vroeg in de middag en de partytent van Continente blijkt perfect te passen. Mogelijk dat we nog een windscherm aanschaffen. We gaan eten in het campingrestaurant en dat valt niet tegen. Calamares, salate, patatas, wijntje, een toetje en koffie toe. We zullen vanaf nu bijna niet meer koken. Waar ik mij erg in vergist heb, is het feit dat je de zorg die thuis ook door anderen wordt gegeven nu allemaal zelf moet doen. Pas veel later, een paar jaar wel, krijg ik een geweldige draai om mijn oren mede omdat ik "uitgewoond" terugkwam van zulke vakanties en niet aan mezelf dacht.

De volgende dag is het de Dag van de Arbeid en "alles" is dicht.
De ochtend verliep moeizaam qua ontbijt en het wassen en aankleden. daarna moet ik het e.e.a. wassen en dat valt dan weer tegen. 14 gulden voor een wasje + drogen is niet mis. Daarna gaan wij wat toeren in de omgeving. We maken een rondje binnendoor over Ecija, Palma del Rio en langs Cordoba weer terug. het valt niet mee. Weinig natuurschoon en vermoedelijk zijn we ook niet positief ingesteld gezien de afgelopen week. We zullen ons richten op de bezienswaardige stad Cordoba en daarna afzakken naar Sevilla. Een enorme regenbui dreef ons weer terug naar de camping. Daar hebben we 500pst in een bloemendoosje gestort. Een paar meisjes kwamen dat                  
Maar ze blijft lachen
laten zien en het bleek de bedoeling om wat geld op te
halen vanwege de feestdag.

De volgende dag gaan we naar Cordoba waar we meteen tegen een parkeerprobleem aanlopen. Ik probeer zo dicht mogelijk bij het centrum te komen want dat op en af rijden met de rolstoel valt niet mee. Het is van de zotte dat we ons genoodzaakt voelen overal op te letten en op onze hoede te zijn. We scharrelen door de grote, indrukwekkende moskee. Weer buiten hebben we het ineens helemaal gehad met Spanje. We worden zeer onbehoorlijk te woord gestaan op een terras en als we een schoenpoetser wegsturen zijn de rapen gaar. Ik schiet gewoon op z`n Hollands uit mijn slof maar hij begrijpt mij uitstekend. Ik zeul de boel weer richting auto en morgen vluchten we naar Portugal. Spanje is voor ons voorlopig fini. Ons doel is dan Lagos vanwege de voorzieningen daar. Voorlopig wil ik niets meer zien en alleen nog maar luieren. Aan Gerda heb ik veel werk maar ik doe m`n best.

                                                          
   Naar Portugal

De camping in Lagos bleek niet te voldoen en wij rijden door naar "onze" camping in Armação de Pera.
Daar bleek de ongeluksbeker nog niet helemaal leeg.
 Ik had Gerda in haar rolstoel op een lege plaats neergezet en ik ging de caravan op z`n plaats manoeuvreren met de bus. Dat ging prima maar plotseling zag ik Gerda achteruit van haar plaats rijden. Zij rolde een klein walletje af naar het volgende stukje terrein. De rolstoel klapte achterover en zij viel met haar hoofd op de enige steen die in het hele veld te vinden was. Met een klein puntje stuk hij boven de grond uit. Het gevolg was dat Gerda totaal in de war van het gebeuren met mij naar het plaatselijke hospitaal(tje) moest om de wond te hechten. Zij dacht dat ik haar aan zou rijden en had zich achteruit getrapt waardoor het allemaal kon gebeuren.

Nog dagen lang was zij in de war en een lichte hersenschudding leek een juiste diagnose. Bij terugkomst bleek dat in Armação alle geldautomaten de geest hadden gegeven. Gelukkig konden we bij de receptie voldoende escudo's scoren om een hapje te kunnen eten. Op advies van de jongedame gingen we naar een visrestaurantje in een zijstraat van de boulevard. Onbeperkt vis eten voor een tientje en een aguardente van de baas toe.
De volgende dag drinken we koffie bij José Jão Brito, die nog steeds bij het Italiaanse restaurant "La Traviata" blijkt te werken. Zijn eigen zaakje is bijna klaar naar zijn zeggen. De pech is nog niet helemaal op, want `s middags hou ik de antenne van de wereldontvanger in mijn handen, die blijkt afgebroken. Ik verbrand mijn vingers omdat de boel bijna in de brand vliegt door een plastic sleutelhanger die vlam vat. Als ik de rolstoel uit de auto haal, valt de jerrycan met water op de grond en slaat lek. Murphy doet goed z`n best.

Afgezien daarvan, wat is het kampleven voor mij? Een werkkamp. Zo kom ik niet aan vakantie toe want alles is voor "Bassie". De fiets staat nog steeds geparkeerd, daar is geen tijd voor. Gerda is nog steeds bang om alleen op de camping te blijven hoewel de twee Klazen en hun vrouwen alles voor haar willen doen in mijn afwezigheid.Het eten bij La Traviata valt behoorlijk tegen. Weinig Italiaans en teveel naar Portugese smaak denk ik.
De roepnaam voor José is Zé en nu blijkt dat zijn zaak al draait. Het is een soort motorcafé en daar gaan we morgen eens kijken. Het werk als ober houdt hij nog even aan als extra inkomen. In de loop van deze week gaan wij bij hem op bezoek in Porches. We worden met open armen ontvangen en ik maak (zonder helm) even een rondje op de dikke Soes. Ook Porches is een verstild Portugees dorp met veel blauw op de muren. Als ik er wat foto`s maak is het erg warm de zon knettert bijna.

Later deze week kan ik eindelijk weg op de fiets om wat aan de conditie te doen. Boodschappen halen in het dorp en de bult op naar Alcantarilha. Ook richting Albufeira is het afzien geblazen. Op deze binnenweg zie ik een pottenbakkerij waar wij later met de auto heen gaan om wat potten en beelden te kopen voor de tuin. Gaandeweg wordt deze vakantie er een van vaak op de camping blijven en wat luieren en af en toe in de buurt iets bekijken. De totale zorg vergt teveel om heel actief op pad te gaan.

Onze pech is deze vakantie nog niet op. We rijden vroeg in de middag op 9 mei naar Silves om dat eens te bekijken. Mooi stadje met erg smalle straten, zó smal dat ik op een gegeven moment achteruit moet om een andere weg te zoeken. Het is ook erg steil en ik raak "even" de muur van een huis. Op het oog zie ik van achter het stuur geen schade dus rijd ik door. Een wandelaar tikt met zijn rechterhand op zijn linkerschouder en wijst. Als ik ben gestopt en naar de achterkant loopt zie ik een behoorlijke deuk in de ronding, zeg maar stijl, naast het achterportier. De deur hangt scheef, het ziet er niet uit.









            
                                                  Stadje van de deuk :  SILVES

Op advies van een Nederlander op de camping rijd ik richting Albufeira via een weggetje binnendoor. Daar zou een autoplaatwerkerij zitten die zoiets wel op kan knappen tegen een redelijke prijs. Het moet gezegd dat in dit jaar de arbeidslonen hier nog erg lag zijn en dat komt tot uitdrukking in die prijs. Ten eerste wordt er echt vakwerk geleverd en de totale reparatie kostte slechts fl 425,= wat in Nederland minstens fl 2000,= zou zijn geweest.



Op zondag 10 mei gaan we nog een toertje maken naar Portimão. Doel is om ook een blik in de haven te werpen. De rotsen aan de zeekant kennen we al maar het blijft een mooi gezicht. Bij de pier van het havenhoofd zien we een onderzeeër opduiken en een surfer doet een poging in de buurt te komen. Op de boulevard nemen we nog een bakkie en een tosti als lunch.











In een uithoek van de haven blijkt ook nog een stukje strand. Hierop liggen de scheepjes die hun werk hebben gedaan. Moe en afgetobd liggen ze hier niet langer gebruikt. Vermoeid hangen ze tegen elkaar en bij sommige zijn de spanten bloot komen te liggen als tanden des tijds.








Het maakt een beetje een trieste indruk maar het levert ook weer aardige plaatjes op. Het voordeel is dat ik hier met de bus vlakbij het water kan komen, dat scheelt weer in het loopwerk met de rolstoel. Als je over de binnenweggetjes rijdt in plaats van steeds de hoofdwegen te volgen dan kun je ook nog wel eens een oude liefde tegenkomen zoals de restanten van een Peugeot 403. Daarnaast staat er ook nog zoiets als een prehistorische "combine".













Zo scharrelen we door deze vakantie. het weer valt soms tegen met redelijk wat regen terwijl men in Nederland zucht onder een hittegolfje. Het kan verkeren sprak reeds Brederode. De hechtingen zijn uit het hoofd en niets kan ons weerhouden om op 15 mei weer richting kikkerland te trekken. De bedoeling is om een stop in te lassen in Ponte das tres Entradas om daar ook nog even rond te kijken en vervolgens een nachtje overblijven in Tordesillas in Noord Spanje. De laatste stop wordt dan Parentis en Borne, onze vaste pleisterplaats en dan in één ruk naar huis.

De rit via Govilhã is echt prachtig mooi, maar af en toe moet ik met het hele spul even terug naar de eerste versnelling om de boel omhoog te zeulen. 1900cctjes is toch wat weinig, maar verder geeft de machine geen krimp. De camping in Tordesillas bevalt erg goed evenals het restaurant waar wij `s morgens ook kunnen ontbijten. In Parentis blijkt bijna alles gesloten en omdat ik geen zin heb om alles weer op te zetten, nemen we onze toevlucht tot het Hotel de Pêcheurs. De volgende dag vertrekken we om 05.00 uur en zijn `s avonds om 23.00 uur weer thuis. Drie en een halve week van hard werken zitten erop. Het is voor mij geen vakantie geweest. Volgend jaar nog meer op één plaats blijven en echt leren luieren.



           Vorige                                                                                                     1999
                      
                                                                                 
                                                                                    terug naar boven

 

 

            PORTUGAL 1998    









 


Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Korte Trips
Nuttige Links
CONTACT



Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen
Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
PortugalZes Romereizen


 






                                                                                                      1994  1998  1999  2000