LET OP: Indien de pagina`s niet juist worden weergegeven, kan het zijn dat u in "beeld" 
                                    moet kiezen voor een andere
"tekengrootte".   



Voor de betreffende foto`s kunt u klikken op de foto of op de links in de tekst

                                                                 Beste Lezers en Kijkers,  

Deze reis begon zoals gebruikelijk al veel eerder dan de echte startdatum van 7 mei. De reizen worden altijd van tevoren goed uitgeplozen op routes, camper- en campingplaatsen, te bezoeken bezienswaardigheden en zo meer.  Niet alleen de toeristische hoogstandjes maar vooral ook de dorpen, steden en de mensen die je daarin tegenkomt. Het helpt dan erg goed als je enigszins de taal spreekt en ook begrijpt wat er wordt gezegd. Alles dient tenslotte te worden vertaald en uitgelegd aan haar. Dat is uitstekend gelukt. Ook schrijf ik alles wat wij zo tegenkomen in mijn Camperdagboek en over deze reis werden dat zo`n 25 A-viertjes en dat is veel te veel voor u. Ik zal mij beperken tot korte stukjes tekst met een link (in het rood) naar het betreffende Picasa-album. Foto`s zeggen meestal meer dan woorden en bij de foto`s staat meestal ook nog enige uitleg. Daar gaan we dan:

                                                                     Naar Rome en weer terug

We starten op zaterdagmorgen 7 mei om 05.00 uur met opstaan, billen en andere attributen wassen, ontbijten en wegwezen. De laatste veronderstelde benodigdheden worden nog opgezakt en om 06.00 uur starten we Pisello. Om half zeven ligt de fietsdrager met de achterkant op de grond. De strip waar de kogel in zit is door het gewicht helemaal verbogen. Ik buig alles terug en trek de boel vast met spanbanden. Wordt vervolgd.

De eerste dag gaat er zo`n 685 kilometer onder de wielen door en met enige moeite vinden we Ile du Rhin kort voor Basel. Daarvóór hebben we met name genoten van de schaakborden aan kool- of raapzaadvelden die over Noord Frankrijk met gulle hand zijn uitgestrooid. De camperplaats is lekker rustig bij de energiecentrale en de grote sluizen. Er staan zo`n 20 campers en we hebben een gesprek met een Frans koppel waarvan de man de handicaps heeft van Gerda waarbij hij ook nog eens niet kan praten. Je ziet de ramp al voor je en wat het betekent voor haar.

                                                           Zondag 8 mei nbsp;

De volgende morgen gaan we ook weer zo vroeg weg, want via Zwitserland willen we eindigen bij Bologna. Ik dacht dat Zwitserland een hele dag zou kosten maar dat valt met alle tunnels erg mee. Bovendien was de Gotthardpass gesloten zodat we dat uit moeten stellen tot de terugreis.
Inmiddels blijken de remlichten en de rechter richtingaanwijzer ook dienst te weigeren. Mailcontacten met van Tuyl en Memo levert op dat er een nieuwe verbeterde draaiarm naar Rome zal worden gestuurd.
Wordt vervolgd.
Het meeste oponthoud bracht Milaan, waar ik zo ongeveer dwars doorheen ben gegaan. Foutje in de regie, want ik dacht een soort rondweg te hebben gekozen maar die zit zó dichtbij het centrum dat zelfs door het centrum weinig meer tijd zou hebben gekost. Toch waren wij na ruim 600 km. ongeveer om vijf uur in
Bologna.
De camperplaats bleek afgesloten. Het is een grote mixed parking waar via een toegang met hoogtebalken wel gewone auto`s tegen betaling op kunnen. Wij hebben een andere toegang ontdaan van het slot, een stukje ijzerdraad, en hebben daar gratis geslapen. Wel vlakbij het ziekenhuis zodat er af en toe een sirene loeide bij aankomst en vertrek van een ambulance. Weinig last van gehad, de vermoeidheid won samen met de slaap.

                                                              Maandag 9 mei 

De volgende morgen om half zeven eruit en om half acht vertrek. Je weet maar nooit of een overijverige ambtenaar besluit om in alle vroegte een echt hangslot te plaatsen. We zijn volledig binnendoor naar Rome gereden door het prachtige Toscaanse land. We komen daar nog terug. Om een uur of vijf en na zo`n 440 km. landden we op de camperplaats aan de Via Casilina. Alles kits hier en een dure camping is dus niet nodig. Morgen op weg naar Termini voor de Roma Pass en een afspraak bij Villa Borghese. Wellicht nog Piazza del Popolo en de Scala di Spagna. We zullen zien.

                                                              Dinsdag 10 mei 

Na de ochtendplichtplegingen stappen we rond  negen uur in de bus naar Termini. Eerste opdracht is het ophalen van de Roma Pass. Dat lukt uitstekend. Dan gaan wij op weg naar Villa Borghese om een afspraak te maken voor 19 mei.
We doen dat door naar Piazza del Popolo te gaan en vervolgens kijken we daar in de Sta.Maria del Popolo,
nemen wat foto`s op het piazza en lopen dan omhoog naar de Pincio om over Rome uit te kijken. Ik laat Grieta even ingaan op het aanbieden van een roos en een gekleurd bandje door een Indiase jongeman en laat haar zien hoe deze gasten je vangen en geld vragen. Voortaan wordt alles radicaal geweigerd. We lopen dan via de Sta. Maria in Trinita naar de Scala di Spangna. Ook nemen we een foto van Cafe Greco.
Dan koersen we naar Villa Borghese waar ik manhaftig probeer om een tijdsafspraak te maken. Ik zal hier de lelijke woorden en andere woeste gebaren achterwege laten maar uiteindelijk helpt een dame in de Villa mij aan een werkende telefoon en lukt het in de pandemoniale kakafonie van een groet groep schoolpubers om voor 19 juni 13.00 uur vast te leggen. Nu wij toch in deze hoek zijn aangeland, lopen wij door het park terug naar de Via Veneto en kloppen aan bij het
Museo dei Cappuccini met al die botten, het Ossuarium. Blijft een malle vertoning maar je moet het gezien hebben. Tenslotte drijven wij af naar de Fontana di Trevi om daar onder te gaan in het massatoerisme waar ook nog wel een bloempje valt te bewonderen. Einde exercitie en terug naar Termini met de metro. Dan bus 105 naar de Via Casilina om een halte voorbij Balzani uit te stappen. Stomkoppen en een halte terug lopen dus. Een welgevulde dag maar morgen beter opletten.

                                                                          Woensdag 11 mei

 In de nacht begon het te regenen en het was maar de vraag hoe en of wij iets met Rome zouden doen vandaag. Het viel mee want gaande de vroege morgen werd het droog en stapten wij om half tien in de tram naar Termini om daar bus 70 te nemen naar Piazza Venezia. We lopen daar een ronde over de Fori Imperiali, langs het monument van Victor Emanuel.
Daar omheen naar de trappen met de Dioscuri, het Campidoglio via de Sta. Maria in Ara Coeli en dan toch een bezoek aan de
Capitolijnse Musea. Ergens tegenover die Castor en Pollux nemen wij een koffietje en een dolce. Na al deze museale inspanningen is het eerst tijd voor een lekkere pannino met koffie. Dan gaan wij via de Corso naar de San Ignazio van de Jezuïtenboeven. Impressionante! Doorlopen dan naar het Pantheon
. Het is hier nog veel drukker dan ik ooit heb gezien. Daarna scharrelen wij “huiswaarts”. Voeten om af te zagen maar de wijn vergoedt veel.

                                                                        Donderdag 12 mei 

We starten wat later, zo rond half elf en de bedoeling is er een wat lichtere dag van te maken.
In de nacht heeft het behoorlijk geregend maar opnieuw is de dag droog en warm. We nemen de tram om na het eindpunt naar de
Santa Maria Maggiore te lopen. En Maggiore is het. Bijna onvoorstelbaar dat dit allemaal door mensen is opgericht zonder Black&Dekkers. Dan terug naar de Metro en uitstappen bij het Colosseum. Wát een mensen. In de zeven vorige keren heb ik het nog nooit zo druk gezien. We bekijken de zaak van buitenaf. De twintigste zullen we hier vroeg zijn om die massa`s te ontwijken. We duiken hierna weer de Metro in en gaan naar het Circus Maximus. In de buurt maken we een vergeefse wandeling want ik ben even een weg kwijt. Op zicht lopen we naar de Santa Maria in Cosmedin waar de Bocca della Verita zich bevindt. De kerk is van indrukkende eenvoud en het aantal “leugenaars” in de rij vóór de test bij de Bocca is erg groot :-) . Buiten vinden we bus 170 die ons weer naar Termini brengt. We besluiten daar de tram te nemen en lopen door naar het beginstation. Bij Casilina 700 aangekomen lopen we nog even door de supermarkt aan de overkant. Ik sla aan het klungelen met de verlichting van de fietsdrager. Ook contact met William van Memo levert niks op. Morgen verder.

                                                                   Vrijdag 13 mei 2016

Een thuisblijfdag want er moet gewassen en gesleuteld. Na de draaiarm te hebben gedemonteerd, makkie, vroeg ik mij af waarom er twéé verloopstekkers gebruikt zijn van 7 naar 13-polig en van 13 naar 7-polig?? De verlichting leidt een eigen leven en ik besluit de drager zonder die verlopen direct aan de auto te koppelen. Alles werkt!! M.a.w. als de nieuwe arm er is, laat ik die “rommel” er gewoon tussenuit. Ook het dimlicht heb ik vervangen. Daar moet je haast een sleutelcursus voor volgen!! Maandag of dinsdag komt de arm dus dan weer verder. Intussen letten we op Oma Schmidt van onze Duitse buren. Het stel gaat fietsend Rome in en Oma heeft de sicherheit dat er iemand is, mocht er iets fout gaan met haar sauerstofvoorziening.
Er gaat niets fout en onze “zaken” zijn gedaan. Ik vind het achteraf een beetje sneu voor Oma dat ik tussendoor niet even aandacht aan haar heb besteed. Maar ja, het is mijn Oma niet en wie laat nou zo`n oude dame de hele dag alleen. Ze is pas 77 jaar en ik heb Gerda ook in een rolstoel door Rome gesjouwd. Waarom doen dochterlief en schoonzoon dat niet? Ze verblijven ook maar één hele dag en hebben dan Rome gezien. Denken zij!

                                                                             Zaterdag 14 mei  

Vanmorgen zijn we al om 06.30 uit de veren want ik wil kijken op de Campo de Fiori waar een aardige markt moet zijn. Het regent erg hard in de late nacht en als we op weg gaan, is het nog steeds regenachtig maar het lijkt weer goed te komen. We raken op de markt die wel aardig is maar niet meer dan je in elke stad wel ziet. De ronkende teksten in de gidsen bewijzen weer hun ondienst. Als het gaat regenen nemen we een bakkie ter plekke. Iets later lopen we naar Piazza Navona en duiken eerst een kerk(je) in om even droog te blijven. Verbazingwekkend wat zich achter een simpele gevel kan bevinden. Grote pracht en praal. Het Piazza is nog aardig leeg. Geen schilders of wat daar voor door moet gaan. Een enkele toerist uit Australië die ik wat info geef over het plein en de fontein, Bernini en Borromini. We schieten wat plaatjes en schuilen tegen de gevel. Bij enige droogte lopen we naar het Mausoleum van Hadrianus, waar ik nooit binnen ben geweest. Dat gaat nu bijna ook niet door omdat de dames achter de kassa blijkbaar hun maandstonden hebben en niet verder komen dan snauwen. Misschien ook niet aan hun gerief geraakt vannacht? Toch maar naar binnen en het valt niet tegen. Het is een groot complex, net als de dames, en onverwacht veel kunst met vooral hele muren en plafonds vol met fresco`s.
Hierna lopen wij weer richting Navona maar ik let niet op en we lopen een rondje om bijna weer vóór het Mausoleum terecht te komen. Geen punt want dan gaan we voor koffie en een broodje. Die Italianen weten wat eten is en die “broodjes” zijn hele happen. Als we daarna weer richting Navona lopen en ik een fermata met 70 zie, stappen we op de bus om naar de camper te gaan.

We hebben weer genoeg gezien, het is half twee. Grieta gaat een schoonheidsslaapje doen, ik doe de foto`s en poets de camper want die is nu lekker nat en voorgeweekt. Vandaag wordt het pasta met zalm en bechamelsaus want de panna was ver over de datum in de winkel. Dit smaakte ook prima. Dan ontdekken we dat mijn weekkaart voor OV kwijt ben.
Heel gedoe en ik koop voor twee dagen een kaart voor 12,50 terwijl een hele week 24 kost. Eenmaal gegeten, vinden we mijn kaart op de grond onder de tafel en ik ga weer met mijn beste Italiaans aan de gang om de nieuwe kaart terug te geven en de knaken weer in de knip te doen. Dat lukt prima en wederom krijg ik de complimenten voor mijn spaghettiaans. Al met al een drukke dag en morgen wéér om half zeven reveille want de vlooienmarkt bij
Porta Portese staat op de lijst samen met de wijk Trastevere. Allebei ook nieuw voor mij.

                                                                     Zondag 15 mei

 Vanwege de markt zijn we weer vroeg op en stappen om 07.45 uur in de tram want de bus lijkt op zondag niet te rijden. Die markt is bij Porta Portese en is groooooot. Onafzienbare rijen met kraampjes en uiteraard met “lappen en schoenen”. Na de markt scharrelen we kort door Trastevere maar dat is verder zo interessant als de reisgidsen loeien. Tijd om de San Pietro in Vincoli op te zoeken. Maar eerst via Circus Maximus waar een enorme rose run wordt gehouden door meer dan 50.000 deelnemers. Het gaat voor gezondheid, sport en welzijn en tegen (borst)kanker, vandaar het rose. Wat een massa!

De San Pietro is gesloten tot 3 uur en 2 uur wachten vinden we teveel. Dus moeten we die hele trap, een lange, weer af. Dan naar Piazza Navona om daarachter naar de Santa Maria del Anima te gaan voor het graf van onze Nederlandse Paus Adrianus de 6e. Ook die kerk is dicht tot drie uur en zeer tot ongenoegen van wat etende Romeinen bonk ik op de  deur. De dikke Pastoor blijkt er met twee gasten achter te staan. Toch twee minuten later toegang en de missie voor vandaag is voltooid. Tijd voor het openbaar vervoer wat toch uitstekend werkt hier. Morgen Ostia Antica.

                                                                     Maandag 16 mei 

Geen Ostia Antica want feitelijk is daar weinig méér te zien dan Grieta al in het Britse heeft gezien bij de Muur van Hadrianus en op andere plaatsen. De steven daarom gewend naar de Catacomben van Callistus aan de Via Appia Antica. Dan slaan we twee vliegen in één klap. De eerste “klap” is het niet bestaan van bus 118 op Metro Pyramide. We moeten na enig gezoek en gevraag terug naar Circo Massimo. Ook daar gaat het mis en uiteindelijk, belanden we op de Via delle Terme de Caracalla. De catacomben moet je gezien hebben als je in Rome bent, zo hoort dat. We worden aangesproken door Don Jan, een pater Selesiaan van Don Bosco. Hij levert nog wat extra informatie en tweemaal per week geeft hij een rondleiding in het Nederlands, maar niet vandaag. We moeten het doen met een Colombiaanse in het Engels, gaat ook wel goed. Na de catacomben wandelen we naar het Mausoleum van Caecilia Metella en vinden dat gesloten. Iets verder ligt een origineel stukje Via Appia Antica. We doen het ermee want naar blijkt, ligt een veel langer stuk omzoomd door cipressen nog een kilometer verderop. Te warm en de indruk is er. Wellicht komen we later hier nog eens voor terug.

                                                                 Dinsdag 17 mei 2016

Vandaag houden we siësta met wat wasserij, boodschappen en wat kleine karweitjes. Een draaiarm is nog niet gesignaleerd helaas. Nog ff w88 dus.

                                                              Woensdag 18 mei 2016

Vandaag weer om 06.30 uur uit de vette lappen want het Colosseum wacht niet. Wij ook niet want door vroeg te komen, staan we ook niet in de rij en dat klopt. Het is als altijd indrukwekkend te bedenken dat dit door mensenhanden zonder de moderne technieken en krachtwerktuigen tot stand is gebracht. Na deze exercitie dan toch maar naar het Forum Romanum en de Palatinus. Door de tijd zijn er overal wel goede veranderingen te zien. Alles “loopt” gesmeerd qua in- en uitgang en doorloop van de santenkraam. De Roma Pass biedt snelle toegang om de rijen heen, klasse dus.
We nemen na afloop een peperdure koffie tegenover het Colosseum, ik had beter moeten weten. Geeft ook nix en we gaan op zoek naar Villa Giulia
. Dat wordt nog een hele Odyssea want het lukt niet erg om er met bus en tram te komen. Veel op de kaart kijken, veel vragen maar weinig adequate antwoorden verder belanden we bij het Piazza del Popolo bij een Libanese koffie- en lunchtent. Prima geregeld en daar om de hoek wacht de tram die ons bij Giulia brengt. Het museum blijkt ingrijpend gerenoveerd en hier kunnen ze echt eer mee inleggen. Het is prachtig geworden en de collectie is ook behoorlijk uitgebreid. Je wordt er vanzelf moe van. De bekende verzadiging treedt hier op maar Grieta vindt het allemaal prachtig mooi. Half vijf, topspits en we worstelen ons terug naar de Sosta en de pizza van de supermarkt. Alles vers gemaakt en voor Nederlandse begrippen voor een habbekrats.
Het zijn en blijven toch Calvinistische Oplichters bij ons. Om bijna zes uur zijn we terug, meer dan tien uur Rome. Er blijkt nog steeds geen draaiarm te zijn aangekomen en het lijkt nog “dringen” te worden of het allemaal gaat lukken. We zullen zien. Morgen Villa Borghese maar eerst uitslapen.

                                                                     Donderdag 19 mei 

Uiteindelijk dan toch toegang tot Villa Borghese. We zijn ruim op tijd, denken wij, maar een manifestazione van gepensioneerden tegen de staat en de koffie, en de wandeling door de villa zelf brengen ons nog bijna in tijdproblemen. Toch kunnen we nog bijtijds de rugzak inleveren, hoewel we dat niet door hadden. Om 13.00 uur sharp gaan we naar binnen en daarna valt alleen maar je mond open. Ook hier zijn enige renovaties uitgevoerd die de presentaties ten goede komen. Alle topstukken zijn er en ook van alle kanten te bewonderen. Het doet mij deugd dat Grieta dat zeer weet te waarderen.
Wij zijn tegen drie uur weer buiten; “Het was genoeg en het was goed zo”. Een koffie in de Villa, een boterhammetje buiten en een lange ondergrondse wandeling naar Spagna voor de Metro.
Bij thuiskomst is de draaiarm aangekomen en die wordt gemonteerd volgens de regelen der kunst.
Het resultaat is niet geheel bevredigend maar allez zulle, het zal ff mottuh zo. Morgen blijkt er een grote algemene staking op de rit te staan in Italië en wij moeten om half acht in de tram om iig de St.Pieter te kunnen bereiken voor de afspraak die ons in de koepel moet brengen. Of we daarna thuiskomen zal de tijd moeten leren. We gaan het allemaal zien.

                                                                          Vrijdag 20 mei

Vanwege die staking zaten we al om 07.15 uur in de tram. Behalve dat we akelig vroeg op het St.Pietersplein waren, hebben we niets van die staking gemerkt. Totdat we rond half twee terug wilden met bus 105. Wát er kwam géén bus 105 en na een lang mummelgesprek met een ouwe Romein besloten we de tram maar te nemen. Het is dan weer 700 meter lopen maar allez zulle. Dat was dus vroeg in de middag na de St.Pieter.
Vanwege het vroege uur gingen wij “ondergronds”. Het blijkt dat er meerdere ondergrondse winkelcentra zijn. Het is er heel stil, bijna luxe, en de espresso kost toch maar één Euro. Over Calvinistische Oplichters gesproken!!! Op enig moment zo rond kwart voor tien meldden wij ons bij de persoon die ons met onze via internet gekochte kaartjes langs de grote rijen zal leiden.
Het werkt wonderbaarlijk goed. We hoeven nergens te wachten en zijn snel bij de lift naar de koepel. De controles in Rome zijn tamelijk streng. Overal scanners en politie. Er zijn vaste paden om ergens te komen en vaak word je twee of meer keer gecontroleerd op je route. Het uitzicht vanaf de koepel is bekend maar toch weer grandioos, zeker voor Grieta. Boven nemen we nog een broodje en een koffie. Als we de lift beneden uitkomen, blijken we in de St. Pieter te staan. Dat is boffen, want normaal gesprok
en moet je hiervoor een apart kaartje kopen. We profiteren dankbaar en kieken nog even de enige echte Piëta namelijk de Piëta van Michel Angelo Buonarotti. Dan gaan we dus op weg naar “huis” met het al geschetste verloop. We halen nog wat boodschappen en landen rond de klok van drie in de camper.

                                                        Dit was Rome en tot ziens!!!

We hebben in negen dagen vrijwel alles gezien wat ik had gepland en dat was veel. Alleen Ostia Antica hebben we gelaten voor wat het is en zondagmorgen wil ik nog even naar een mooi stukje Via Appia Antica. De fietsdrager heb ik nog wat verder op provisorische wijze “geperfectioneerd". Het moet verder maar zoals het moet. Zaterdag nog een rust- en wasdag en dan gaan we richting Cerveteri.

Conclusie? Het was veel en het was mooi. Het was ongelooflijk druk. De Roma Pass en de openbaar vervoerkaart zijn een koopje tot en met. Het “Skip the line principe” is een genoegen. Mijn Italiaans werkt nog uitstekend. Een goede planning en voorbereiding zijn absolute noodzaak. En ik denk dat Grieta zich geen betere introductie op het Romeinse of Italiaanse had kunnen wensen. Maar dat mag ze zelf zeggen.

                              Morgen verder en ci vediamo a Roma?   Italië 2016 Deel 2 

Terug naar boven

 

     Van Rome kriskras naar Pisa
                                                                        Italië 2016 Deel 2
 


Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus (3x)
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
    De Bever
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Nuttige Links
Korte Trips
      Wadden Vogeltrip    
      Vogeltrip Den Helder
      Kraanvogels lac du Der
      Fochteloërveen juni `13
      Texel augustus 2014
CONTACT ?
                         
 

 

                          








 










 
  

Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen

Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
Portugal
Pomarinho 2012
Spanje Maart 2013
Portugal 2013
Polen Mei 2013Zes Romereizen
Noorwegen 2014
Engeland-Ierland-Schotland