LET OP: Indien de pagina`s niet juist worden weergegeven, kan het zijn dat u in "beeld" 
                                    moet kiezen voor een andere
"tekengrootte".   



                                                              Zaterdag 21 mei, 

De rustdag die geen rustdag werd. We hadden spullen te wassen en aanpassingen aan die vermaledijde Swingarm. Bij controle van de verlichting bleek niets te werken maar na enig sleutelwerk leverde op dat  het weer allemaal werkt zoals het hoort. Grijswatertank spoelen en de watertank vullen. Toilet leeg en dat is dan klaar voor het vervolg.
Rome? Ik zei al eerder: “ Rome zien, is afzien”. De voorbereiding was veel werk en ook ter plekke moet je alles in de goede gaten houden. Ik zag er best tegenop wetende wat er te wachten staat. Uiteindelijk ben ik nu bijna zeventig en met zo`n intensief programma merk je die jaren wel. Dan tussendoor nog de gedachten over die zeventig jaar en de bitterheid die sommige dingen opleveren. Er zijn wat zaken die aan je vreten en een enkel sterretje dat schijnt zoals de kleinmeissies
Fenna en Reza. In een neerslachtige bui kan het allemaal wel eens teveel zijn maar ik ben nog niet zover dat ik Gerda kan of wil citeren.
Voor haar heb ik wat kaarsjes aangestoken.
“Voor Haar”, van Frans Halsema. En het zal wel zó moeten zijn “dat ik doorga tot we weer samen zijn”, volgens Shaffy dan.
Morgen het mooie stukje van de Via Appia Antica dat boeit mij.

                                                                Zondag 22 mei

Helaas lukte het niet om dat stuk weg te vinden. Geen halszaak maar het zou leuk geweest zijn. Iets voor de toekomst? We tuffen door naar Cerveteri en worden onderweg verrast door een stukje tolweg. Kostte wel € 1,20!!
In Cerveteri is de parkeerplaats meer dan vol want op zondag geen de Italianen blijkbaar rennen.
Een soort Ren je Rotto. De Necropoli hier zijn wel indrukwekkend en ook hier zijn in vergelijking met zo`n 15 jaar geleden de nodige aanpassingen gepleegd. Er zijn nu ook kleine ruimtes waar een documentaire wordt vertoond, waarvan één in 3-D. We zien beelden van de Villa Giulia, bijna een vanzelfsprekendheid. Daarna rijden we binnendoor langs Civitavechia en Tarquinia. Ik verwacht hier geen zaken te zien die iets bij gaan dragen aan wat we al hebben gezien. We landen op de parkeerplaats in
Viterbo naast een grote vrachtwagen want het is een graad of dertig. Dit is de enige plek met schaduw. Morgen maar eens bekijken of we per fiets Viterbo in zullen trekken om e.e.a. hier te bekijken. Onderweg en bij de Necropoli zagen we nog de Hop en binnendoor hoorde ik langs een rietkraag nog een Cetti`s Zanger. Nu aan de foto`s.

                                                               Maandag 23 mei 

Wij trokken verder naar onze camperplaats in Viterbo. Bleek een grote parkeerplaats bij de plaatselijke Questura ofwel het politiebureau. Altijd goed want dat houdt het schuim uit de buurt. Bovendien bleek de wificentrale van de Polizia op volle kracht te werken want we hebben zelden zulke goede en direkte verbindingen gehad. Als we de parkeerplaats oplopen vanuit de stad beginnen onze smartfoons onmiddellijk te roeptoeteren dat er berichten zijn etc. gaat als vanzelvus.

Ik had Grietaatje al gewaarschuwd dat die grote lege parkeerplaats de volgende morgen niet te overzien zou zijn van al het blik. Vanaf een uur of zes werd ik al wat gepruttel gewaar en toen we om half acht de luiken optrokken, was het leed geschiet. Zoveel blik op een stapel zetten lukt alleen een zeer ervaren handophouwer die wel wil wijzen waar je je blikje mag stallen. Nergens voor nodig om te betalen maar allicht schopt `ie dan een mooie deuk in je blik of erger als je zit te zweten achter je bureel. Ik had er nog even een lacher mee op de hand. Een jonge snaak bood ik ruimhartig de lege parkeerplaats (net leeg toevallig) aan naast Pisello. Bij zijn uitstappen hield ik vakkundig mijn hand op en dat leverde een big smile op. “Sono Ladri”, zei hij en we waren even vriendjes voor het leven.

Viterbo?? Geweldig mooie stad met een rijke Etruskische geschiedenis. De wijk Pellegrini is een lust voor het oog met al die smalle straatjes, trappen, stegen, bogen en ouwe vrouwen. Hier en daar middeleeuws. In een klein straatje raakten we aan de praat met una signora die de was ophing.
Al gauw bleek hier weer een torentje van Babel want het was The Irish Washerwoman van The Shadows. We werden binnen genood voor een bakkie en dat werd nog een hele visite. Beiden Ierse weduwen, eentje nogal geplaagd door reuma. Maar ze hadden elkaar ergens getroffen en woonden nu hier samen. In zo`n gesprek komt dan alles van alle kanten uit elkaars leven zomaar voorbij. Een fijne ontmoeting. Zij hopen beiden nog eens tegen zo`n 50+ site aan te lopen zoals wij. Om een kort verhaal niet al te lang te maken, wij vermaken ons prima zoals uit de foto`s op Picasa mag blijken. Dankzij de wifi van de politie hiernaast heb ik het tot heden up to date kunnen houden.         

                                                              Dinsdag 24 mei
Vandaag reden we van Viterbo heel erg binnen door naar de camperplaats in Assisi. Onderweg zagen we Foligno en Spello onder andere maar de mooiste stop was toch wel Collepino. Een helemaal autovrij dorpje op een loeisteile bult. We hebben daar rondgelopen en een bakkie genoten. De foto`s vertellen het verhaal. De camperplaats in Assisi was ff zoeken maar het lukte. We werden welkom geheten door Angela en Romero een aardig echtpaar ook net 65+ die net voor ons waren aangekomen. Het was wachten op de parkeerbaas een sympathieke vent en voor 10 Neuroos waren wij weer een naggie onder de pannen. Mijn spaghettiaans viel ook nu weer in goede aarde. So Far so Good.

                                                            Woensdag 25 mei  

Vanmorgen op standaardtijd uit de veren om plm. 08.00 uur. Na ontbijt en andere plechtstatigheden wilden wij in piedi op stap naar de Kathedraal van Sint Franciscus. Romano en Angela vroegen of wij samen zouden gaan. Okay. Het enige lastige is dan dat zij totaal geen letter buiten de deur spreken en Grieta geen dubbeltje Italiaans. Das lastig converseren maar gedurende de ochtend kwamen we er toch aardig uit. De wederzijdse kinderen en kleinkinderen werden getoond en besproken, adressen en telefoonnummers, niet te vergeten emailadressen werden uitgewisseld.
Na een gezellige wandeling liet ik Romano zich nog even vertillen aan de Canon 400 en dat werd uitgebreid gekiekt door Angela. Altijd leuk. We zullen ons best doen enigszins in contact te blijven. Na deze trip werd het tijd op te krassen naar
Perugia de hoofdstad van Umbria. We landden uiteindelijk op de goede camperplek en zullen morgen onze opwachting in het oude centrum maken. Ci vediamo en buona notte. 

                                                              Donderdag 26 mei   

Vanmorgen hebben we toch maar de bus genomen naar het centrum en zijn onderaan de roltrappen uitgestapt. Een vreemde ervaring dat je 4 of 5 roltrappen kunt nemen in een soort ondergrondse met enorm hoge bogen zoals in de Basilica van Maxentius op het Forum Romanum. Vervolgens zijn we in rechte lijn op het oude Centrum afgestapt en namen een koffie bij de Cathedrale. Aansluitend een wandeling door de middeleeuwen van Perugia. De smalle straten, de hoge tot zeer hoge huizen,de kleine piazze etc.
Om een uur of twaalf waren we er wel klaar mee want oud Italië is ook hier oud Italië. Werd het toch nog een zoektocht naar de bus en tenslotte de camper, maar het lukte wonderwel. Wat te doen?
Ik had zin om naar
Cagli te gaan en niet naar de camperplaats die ik gepland had. Eenmaal daar aangekomen maakte ik een stopje bij het huis van Peppino. Giacomo zoon stapte naar buiten en we maakten een praatje. We moesten vooral Peppino en Rieta een bezoek brengen. Dat deden wij een beetje tot mijn spijt. Peppino is nog steeds die Peppino, haantje als de beste en Rieta is helaas een schaduw van de Rieta die ik kende. Peppino moest weg en we dronken een koffie met Rieta. Zo half en half werd er afgesproken dat wij een cena zouden hebben in Castello Frontone. Zo geschiedde, ik betaalde want zelfbenoemd gastheer en Peppino bestelde. Het gesprek vlotte redelijk tot Peppino zichzelf op zijn politieke praatstoel hees. Toen werd het lastig, maar we sloegen ons er doorheen. Morgen maken we een wandeling door Cagli en rond de klok van één uur zullen we gast zijn bij Peppino en Rieta en zal er vlees op de bbq verschijnen. We zullen zien. 

                                                                Vrijdag 27 mei

Het werd (Na Perugia) een “gevulde” dag. De nacht zijn wij op de parkeerplaats blijven staan en dat ging prima. Daarna was het noodzaak een chemische stort te vinden en dat bleek zeer dichtbij. Een officiële camperplaats waarvoor je moet betalen maar er was helemaal nessuno. De boel geleegd en gereinigd en daarna weer op weg naar Cagli. Een manspersoon kwam wat laat tevoorschijn en keek ons verbaasd na. Té laat dus. In Cagli een rondwandeling gemaakt en wat herinneringen aan Cristina, de lerares, opgehaald met de barman. Ook hij verwarde ons met Duitsers, een slechte zaak. Cristina is er ook nog en geeft ergens les in Urbania. Met Peppino bezochten we in de middag de grotten van Frasassi. Zelden zulke enorme en mooie grotten gezien als hier.
Voor Peppino en Rieta kochten wij wat aqua spirituosa. Peppino sloofde zich uit met vlees en een boerenbarbekeu. Alle maal prima en het smaakte voortreffelijk. IJs toe en tegen twaalf naar bed. Morgen Urbino,maar daar zou het niet van komen. 

                                                                 Zaterdag 28 mei 

Zoals gezegd, we haalden wel Urbino maar zouden het niet bezoeken. Na drie weken intensief Italië en twee dagen Peppino waren wij dermate moe dat wij een siësta hebben gedaan op de camperplaats bij Urbino. In de middag zijn wij, enigszins uitgerust naar de camperplaats bij San Marino getogen. Op die plek was al een sympathiek Nederlands stel aanwezig van onze leeftijd. Er vielen dus nogal wat gebreken te bespreken. De afgelopen drie dagen was het slopend warm geweest tot wel een graad of dertig. Vroeg naar bed en vroeg op om op een vroeg tijdstip de top van San Marino te bezoeken vóór de grote golf dagtoeristen. Dat lukte uitstekend en toen wij ons bezoek in goed weer hadden afgerond en weer richting camper gingen, ging heel langzaam de hemel open. Het ging behoorlijk regenen zoals wij bij een bezoek aan de supermarkt onderweg ondervonden. Gaande de dag besloten we niet naar Arezzo te gaan maar onze koers te verleggen naar een camping, Chiocciola, daar voorbij. Het blijkt een bijna geheel Nederlandse nederzetting. Maakt niet uit, morgen rust en was en andere karweien. Overmorgen naar Siena.

                                                                Zondag 29 mei

Vandaag verder en ook morgen lekker rust genomen. Drie weken intensief Italië hakt er goed in. We benutten de tijd ook met een klusje en een wasje etc. `s Avonds gaan we een happie eten de Pizzeria achter de camping maar dat blijkt een volwassen restaurant. Het wordt een uitgebreid happie met alleen vis. Top is een grote krab op een berg linguine. Met wijn en koffie en digestivo`s werd het toch weer tachtig neuroses but who cares?  

                                                              Dinsdag 31 mei
Vanmorgen op het gemak en uiterst binnendoor naar Siena gereden.
Prachtig mooie landschappen.
Het was toch weer even zoeken naar de camperplaats maar het lukte. Op Via delle Province was de parkeerplaats volop één mogelijkheid na. Die hebben we maar benut. Daarna kon ik nog een Germaan helpen aan een ander adres. Siena per bus, was ook ff zoeken, bezocht. En in piedi natuurlijk want met gemotoriseerd tuig kom je het oude centrum niet in behoudens de brandweer etc. en leveranciers. We hebben ons beperkt tot het Piazza del Campo met dure koffie (what else on the spot?) en de Duomo. Dát zijn toch de zaken die je gezien moet hebben, vooral de Cathedrale met zijn enorme vloertekeningen in scrafitti. Dan terug met de bus en een deze morgen gescoorde gegrilde kip genuttigd met een bak sla. Oordoppen in vanwege een blaffer. Ik ken het systeem. Je dondert je hond `s avonds in de tuin achter je huis en het is de hele nacht feest. Met de beproefde doppen van Chevron hebben we niets gehoord, zelfs geen gesnurk. Truste hond!!
 

                                                             Woensdag 1 juni 

Vanmorgen zijn we naar San Giminiano getogen en wat we zagen, maakt ons niet opgetogen. Wát een touristenmassa hier. Meer dan tien jaar geleden was het bij ons bezoek een soort van leeg en kon je de dom en de torens en de bron zonder tweebeners op de foto zetten. Nu is dat ondenkbaar. En dan ga je met je uitgezakte lijf en dikke pens nog pontificaal op de bovenste tree van die dom zitten. Waarmee meteen al die duizenden camera`s voor niets worden opgetild. Hoe dom kun je zijn?? Of is het domme lompheid??
Daarnaast was het ook nog eens marktdag en men heeft dan de onhebbelijkheid om al die kramen midden in het
historische centrum te zetten. Niet juist buiten de stad bij de stopplaats voor alle bussen. Dan vang je die massa toch ook? In zulke massa`s is de lol er gauw vanaf en ik zou bijna zeggen: “Gelukkig ging het hard regenen”. Daarnaast is het eigenlijk één grote souvenirwinkel geworden!!
Met de regen spoelen er nog maar weinig toeristen weg, maar wij hadden het wel gezien. Het weer zou niet verbeteren en het kost ook nog moeite om een geschikte camperplaats in
Firenze te vinden.
Dat lukte uiteindelijk zoals altijd. Voor 14 Neuroses per dag en nacht met beperkte voorzieningen is een nobele prijs. Groot voordeel is dat de stadsbus net naast de parcheggio is. Het plan is morgen (ook weer enige regen verwacht) de highlights te bezoeken. Piazza Vechio, Palazzo Vechio, Duomo, Baptisterio, Campanile. Dan even een wandelingetje over de Ponte Vechio en bij enigszins redelijk weer even een rondje door de Giardino di Boboli. De massa zullen we zoveel mogelijk proberen te ontlopen door uiterlijk om 8 uur op de bus te stappen. We zalle zien.

                                                             Donderdag 2 juni

En we hebben het gezien. We volgden weer de oude tactiek van om half zeven opstaan en om acht uur in de bus. Maar eerst moest ik reddende engel spelen voor een ouder Frans stel dat niet van de parkeerplaats weg kon. Ze hadden betaald, zeiden ze etc. Toen de operator gebeld en dan wordt het leuk. Die spreekt geen Frans en zij geen Italiaans. Dan mag Jan de telefoon overnemen en uitleggen wat er in de soep zit en alles heen en weer vertalen. Uiteindelijk bleken de twee bankbetalingen mislukt en dienden zij met neuroses te betalen. Probleem opgelost en ik hoef geen goede daad meer te doen vandaag.

De bus liep voortreffelijk en we stonden voor de Duomo bijna zonder andere toeristen. Als eerste het Baptisterium, ook nog leeg, en daarna de moed opgevat om de Giottotoren, de Campanile te beklimmen. Ging best goed maar boven was het toch even bijkomen. Gelukkig alles nog rustig, ik moet er niet aan denken om hier twee rupsen mensen heen en weer te zien klauteren. Naar men beweert 414 treden,dat is meer dan de Dom in Utrèg à 365/366. Vóór de Duomo eerst een bakkie en een happie genomen om de armada aan tweebeners uit alle landen van de wereld te zien aankomen. Het is dan ook wel meteen vol.
Na de Duomo zijn we naar de
Piazza Vecchio gelopen en vervolgens naar de Ponte Vecchio. Dit is de top voor toeristisch amusement, maar dan moet je even aan de kant gaan zitten. Dan ook weer tijd voor een forse pannino want die treden hjebben veel gekost. We zijn nog naar Palazzo Pitti gesjokt maar hebben het museum en de Giardino links laten liggen. Genoeg museale zaken gezien en net voordat we besloten terug te gaan, werden die tuinen volledig verzopen door een enorme regenbui. Die hebben we zittend onder de bogen afgewacht en daarmee was deze dagtrip wel voldoende. Wij hebben het droog gehouden dankzij pluu en kledij maar we hebben ook wel verzopen katjes gezien. Net ontdekt dat we in Firenze Free WiFi hebben dus kan ik weer up to date worden met Picasa. Morgen een paar villa`s. Dit was brandpunt, goedenavond.

                                                         Vrijdag 3 juni

Vandaag een poging gedaan een van de villa`s bij Firenze te bereiken via allerlei binnenwegen. Onbegonnen zaak en Grieta steigert op haar stoel vanwege de smalle slakkenwegen waar wij soms de spiegels in moeten klappen om muren en bomen te ontwijken. Daarbij is het soms ook loeisteil en protesteert Pisello tegen de hem aangedane martelingen. Ik moet de route omdraaien en we gaan naar Petraia en Villa Demidoff. Als we op de navigator zien dat we van Bassi naar Rosa rijden dan moet het wel goed komen. Petraia is nog even mooi, zoals ik die ken. Een paar fraaie opnames van een Koninginnepage zijn een hoofdprijs. We hebben een mooie rondgang binnen en dat is al even onveranderlijk mooi. De weg naar Villa Demidoff of ooit Pratolino is al even schrikachtig voor Grieta als het eerste deel, maar we zetten door. De enkele Italianen die we tegenkomen kijken wel wat verbaasd als je met zo`n bak door de landerijen toert. Demidoff is een groot park en het is helemaal leeg!! Geen hond te zien,want die mogen hier niet binnen. Maar ook geen toerist of wat daar op lijkt. Ongelooflijk. Bijna op loopafstand van Firenze en nessuno qui. Dag hond :-)

De laatste villa (Gamberaia?) laten we voor wat die is en gaan terug naar Firenze en de Lidl. Het is tijd voor een berg boodschappen en de Lidl is hier ook goed en goedkoop. Morgen de rit naar Vinci en Leonardo, San Baronto, Pistoia en Lucca. Eerst de Piazza Michelangelo met het majestueuse uitzicht op Firenze en dan het wonderschone Poggio a Caiano. Dat moet een vreugdevol weerzien worden mede om de herinneringen daaraan. Het weer blijft ons goed gezind want het ging pas regenen toen we op onze thuisbasis aan de Viale Europa waren aangekomen.

                                                           Zaterdag 4 juni

Als eerste togen wij naar Poggio a Caiano om de gelijknamige villa te bezoeken. Het werd een beetje een dip want de villa is van de staat (geen geld) overgegaan naar een beheersconsortium en nu in handen van de gemeente en dat is zichtbaar. Geen geld, geen onderhoud of anders minimaal.

De villa oogt vuil en ook de tuin heeft niet meerde allure van zo`n twintig jaar geleden. De toegang is gratis en dat helpt dus ook niet. Een kleine teleurstelling. Dan op weg naar Vinci waar wij koffie met een cornettootje nemen en de drie hoofdpunten van het toegangskaartje benutten. Het zijn er vijf,maar drie is wel genoeg. De twee musea zijn aardig en het is toch weer geweldig om te zien wat die man allemaal aan genialiteit heeft laten zien. Als laatst bezochten we zijn geboortehuis waar een aantal kopieën hangt van zijn schilderwerk. La Gioconda is er één van. Het was wel weer even genoeg zo en we waren al vroeg bij een camping die wel in Nederland leek te staan. Wát een kaaskoppen allemaalJ. We namen onze rust en deden de was, vulden de tank en leegden de kakdoos. 

                                                             Zondag 5 juni

Vandaag dan naar Lucca, wat volgens mij een van de mooiste Toscaanse stadjes is. Ik moet zeggen was. Het werd een grote teleurstelling om te beleven. Het wordt platgelopen door ontelbare toeristen en dat heeft een prijs. Die prijs is het volplempen van het antieke Amfitheater met tenten en terrassen. 
Het plaatsen van grote reclameborden en het beschilderen van de bogen met de naam van de betreffende vreettent. Ik stond echt een beetje perplex dat je dit als stadsbestuur kunt laten gebeuren. 
En de mensen zelf hebben er ook geen goed woord voor over. De ondernemers? Ja, bizznizz, het is geld verdienen en verder nix. We zijn nog door wat achterstraatjes gelopen in een poging het oude
Lucca terug te vinden, maar het was al te laat. Terug naar de camper en we kochten vlakbij de parcheggio een pizza van een beginnend stel. Leuke mensen, ook zij hadden geen goed woord over voor de situatie. Okay, het zij zo en morgen dan de laatste “kiloknaller” Pisa dat er zeker net zo aan toe zal zijn als Lucca. We zalle zien. Nu staat ernaast ons een camper waarvan de vrouw een echte Pizzaiola is. Opgeleid in Italië en een mobiel pizzeriaatje runnend in Nederland. We zullen hen ergens in Juli eens testen. (je kunt kijken op: www.arte-della-pizza.nl)
 Het wordt voor ons IJzendijke op 16 juli :-)

                                                     Maandag 6 juni

 En ja hoor………we waren nog enigszins vroeg bij de scheve toren. We waren met de fiets, dat schiet wel op. Gelukkig houden ze hier met grote grasvelden en kettingen het toeristenvee behoorlijk in toom zodat er nog wel iets gekiekt kan worden. Je kunt je geweldig vermaken met al die poserende dombo`s die proberen met hun handen die toren tegen te houden of juist om te duwen. 
Ik heb er een aantal geschoten. Het enige wat nu nog steeds frappeert, is wanneer je onder de poort door loopt en dan ineens die toren ziet staan. Der scheefheid is eigenlijk niet in een foto te vangen.
Je moet het gezien hebben in levende lijve om te beseffen hoe scheef dat ding staat. Ach, en verder moet je een koffietje doen. Even wat rondslenteren in de buurt en verder snel maken dat je weg komt vóór de hordes, bus- en vliegtuigladingen mensenvlees die door de steden en de kerken wordt gejaagd.

De middag hebben we gebruikt om weer wat orde op zaken te stellen en de foto`ste bewerken zodat die bij een goede verbinding op Picasa gedumpt kunnen worden. Morgen vangt de terugreis aan. Ik heb het e.e.a. aangepast en we proberen zoveel mogelijk natuur te zien. Vanaf hier richting Bologna (niet meer dan dat), ombuigen naar Crema en dan over kleine weggetjes door Zwitserland en over de Gotthardpas. Ci vediamo pronto. En toen heb ik het nog verder aangepast.
We gaan nu richting Dolomieten om over de Stelvio te rijden en daarna via Davos etc. verder naar Basel. De routes zijn gemaakt en we gaan er voor. Zo`n 96 haarspelden en zo`n 2756 meter hoog.
 

                                                         Dinsdag 7 juni

Vandaag schrijven we een relatief korte route van plm. 209 km. Het is een aanloop door de Apenijnen naar de Dolomieten en voert naar een camperplaats in Mirandola. Onderweg troffen wij nog een Ponte de Diavolo aan bij of in Ponte delle Maddalena. Ik moest meteen denken aan de Ardêche. Naast het kerkhof is een grote parkeerplaats voor campers en alle voorzieningen zijn aanwezig en werken ook. Geheel gratis ook nog, met stroom. Dat was gisteren wel anders in Pisa waar niets werkte en de stroom ook niet gratis is, naast een naggie voor twaalf neuroses. De route is mooi maar er is nauwelijks een recht stuk weg. Keren en draaien, heel lang stijgen naar de Passo Abetone en dan weer helemaal down to Earth bij Mirandola. Alleen het laatste stuk is geheel vlak als we de bergen hebben verlaten. Van Modena zien we niets, dat is vakkundig weggesneden. Van de parkeerplaats zijn wij weer vertrokken vanwege blafbeesten. Nu staan we een dorp of drie verder bij een zwembad en tegenover een grote COOP. Beter, maar zonder stroom en alleen betaalde voorzieningen.

                                                     Woensdag 8 juni

De boel gaat weer op zunne kop. De weerstations geven voor de Stelviopas regen en sneeuw op én een temperatuur van ongeveer -3 in de nacht. Het risico dat de pas gesloten wordt, is dermate groot dat we besluiten de oorspronkelijk geplande route via de Gotthard te volgen. Onderweg komen we de Ponte di Torre D`Oglio tegen. Hier is ook een groot natuurgebied waar we graag doorheen rijden. De rivier Oglio is een zijarm van de Po. Die Ponte is een brug van houten balken en het geheel wordt gedragen door bootjes. Het rammelt behoorlijk maar alles blijft liggen. Er is zelfs redelijk wat plaatselijk verkeer hier.

De eerste camperplaats passeren we want het is pas 13.15 uur. We doen alvast een stuk van het vervolg. We kunnen één plaats wel vinden, maar die is ongeschikt. De tweede is ook zoeken en alleen bereikbaar via een stukje tolweg. Nou ja drie Neuroses tollenaarsgeld zij hen vergeven. We komen vlakbij de Ticino buiten het plaatsje Cameri terecht. Stil vooral en dat vinden we best. Nul voorzieningen maar die hebben we zelf. Ik hoop op een grote harde regenbui dan gebruik ik die als douche. Het is al dagen boven de dertig graden en je bent door de luchtvochtigheid als nel klam en vies. Gaat gebeuren!! En het is ook gebeurd. Het duurde lang voordat de bui een béétje losbarstte en Grieta hielp door mij vanuit de douche nat en af te spuiten met koud water. Héérlijk! Goed geslapen want hier in de rijstvelden van de Po heerst rust. 

                                                   Donderdag 9 juni

Van die Gotthard komt helemaal nix want ik heb de Simplonpas voor hem aangezien. Maakt niet uit want dat is ook een mooie route. We rijden vanaf de rijstvelden bij Mirandola en Cameri eerst door een tamelijk industrieel deel met veel drukte. Maar dat is gebruikelijk in de buurt van een grote stad zoals Milaan. Deze keer zien we daar niets van. De weg naar Gryon is behoorlijk steil en we kronkelen door kleine dorpjes maar alles gaat goed. We staan nu op een parkeerplaats waar je zeven dagen mag staan. Dat doen we niet. Ik heb maar een klein aantal foto`s van de bergen want in het begin regende het behoorlijk en pas na de middag gingen we weer de zon zien met zo`n 27 graden. Morgen de rit naar Basel en Ile du Rhin van de heenweg. Maar waarschijnlijk hakken we die plm. 300km. In twee stukken en parkeren dan op een CP in Oberburg.  

                                                     Vrijdag 10 juni 

Het wordt de hele route tot aan Ile du Rhin. We starten al om half negen. De wegen zijn vrijwel leeg, geen verkeer. Eén keer roept Grieta dat ik een weggetje niet in mag maar ik doe dat toch. Maar wat is dat Zwitserland móóóóói!! En wat is dat Zwitserland schóóóóón!! Geen stukje afval waar dan ook. 
Als ik een prijs uit zou moeten reiken voor het schoonste en netste land van Europa dan is met afstand Zwitserland nummero uno. Maar dat kan helemaal niet!! Zwitserland is geen deel van Neuropa!!
Zou het daardoor komen? Italië is vies, vuil en soms smerig. Langs de wegen en bij grote supermarkts, tankstations, parkeerplaatsen in heel Neuropa behalve Skandinavië is het één grote pestbende. We doen het zelluf, ik weet ut. Maar hier zie je dat het anders kan.
Komen we twee keer op een stukje “snelweg”, zitten we twee keer in de file!! Dus snel weg van die snelweg en weer binnendoor. Dat is een groot genoegen. Vrijwel geen verkeer en de natuur is van grote schoonheid.
We landen uiteindelijk op de camperplaats van het
Ile du Rhin. Het eerste wat we zien is een zigeunerkamp met voor een miljoen Neuroos aan autoos en caravans. Een luxe van de soort die ik in 46 jaar werken niet bij elkaar heb kunnen stelen. Ziedaar de anti gevoelens van de gewone Neuropeaan. Maakt mij allemaal niet uit, maar waar wij een chemisch toilet gebruiken, schijten die gasten in vol gezicht gewoon langs de weg. De dames stropen zonder de minste gêne de rok omhoog en de broek van hun reet en schijten maar. Kinderen idem dito. Ik heb het een van de heren nog niet zien doen. Schijtlaarzen dus? En zo ging het ook in Italië. Maar in Zwitserland? Niets van gezien dus.
Okay, let it be.

























Onze reis is ten einde. Ik heb Italië weer gezien zoals Italië voor mij is. Kunst, cultuur, oude steden, stukken van meer dan tweeduizend jaar oud, middeleeuwse stadjes, de schoonheid van het land, de natuur, de drukte, het vuil, de mensen zoals ik ze ken. Praten met de gewone deegsliert die niemand kent. Merken hoe hard het leven hier voor hen is. En tot slot, Zwitserland helemaal binnendoor rijdend zoals ikzelf nog niet had gedaan. Ook voor mij een openbaring. Morgen rijden we waarschijnlijk gewoon in één ruk naar huis.

Even bijtanken en dan……??????  

                                                        Zaterdag 11 juni

Even kort door de bocht. Ik had een mooie binnendoor route over de Grand Ballon D`Alsace gemaakt. Die hebben we ook gereden maar dan in dichte tot zeer dichte mist. Zeg maar een afgezakte wolluk. Soms maar 20 meter zicht. Die Ballon had ik willen zien want de eerste en laatste keer passeerden we die `s nachts, met sneeuw. Nu dus weer niets van gezien. Daarbij ging het nog regenen ook. Feest dus. Verder liep alles op rolletjes toen we eenmaal weer op aarde waren teruggekeerd. Rond zeven uur waren we in Leusden en togen eerst naar het Indonesisch restaurant hier. Kraton. Uitstekend gegeten als afsluiting en om negen uur weer thuis.
                                                                    Forza Italia!!
                                                

Terug naar boven

 

     Van Rome kriskras naar Pisa

                                                                             Italië 2016 deel 1










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus (3x)
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
    De Bever
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Nuttige Links
Korte Trips
      Wadden Vogeltrip    
      Vogeltrip Den Helder
      Kraanvogels lac du Der
      Fochteloërveen juni `13
      Texel augustus 2014
CONTACT ?
                         
 

 

                          








 










 
  

Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen

Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Noorwegen 2014
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
Portugal
Pomarinho 2012
Spanje Maart 2013
Portugal 2013
Polen Mei 2013Zes Romereizen

Engeland-Ierland-Schotland