ProloogDag 1Dag 2Dag 3Dag 4Dag 5Dag 6Dag 7-8Dag 9-10   

                                                   
  Dag 1: Óp naar Udbyhřj.

Vanmorgen werd ik gewekt door de stem van de telefoondame. “Het is tijd om op te staan, het is kwart over drie”. Van de schrik sta je meteen stijf rechtop naast je kooi en vraagt je af waar de brand is. Na de verplichte bewegingen in de badkamer is het tijd voor een boterhammetje en een kopje thee.
Om kwart voor vier zijn we klaar en ik start de Kangoo. Voor mij is het een soort Kangoeroe die de buidel aan de achterzijde heeft. Een geweldig karretje.  

Het gaat wat ver om iedere kilometer en elke stop te beschrijven dus ik volsta met het bericht dat we na 11 uur en drie minuten op de Randers Fjord Camping binnenrolden. We hadden in die tijd 992 km afgelegd in een gematigd tempo zonder ook maar de minste haast. Slechts een paar wegversmallingen in Duitsland was ons “tegendeel” en voor de rest heb ik nog nooit zo soepel deze afstand afgelegd. Appeltje eitje dus. 

Overigens bleek de doos met 10 eieren voor 50% gesneuveld omdat ik er iets bovenop had geparkeerd. De kartonnen doos heeft ze niet kunnen redden. Nu liggen vijf hardgekookte eitjes op de balustrade van ons hutje bij te komen van de ontberingen. De andere vijf liggen met de kartonnen doos verzadigd van struif in de kliko. Die vijf hele weten nog niet dat zij mogelijk Noorwegen niet zullen halen anders dan in getransformeerde toestand. Zoals gezegd, appeltje eitjes dus. 

Er dreigde onderweg nog wel een ernstig oponthoud bij de Duits-Deense grens. Denemarken is tot haar grote ongeluk nog steeds een Schengenland en daarom mag er geen grenscontrole plaatsvinden. Mááááár…..ze zijn nog steeds uit het goede Vikingenhout gesneden en  deswege kunnen zij zonder zich iets aan te trekken van het gepruttel, geneuzel of geouwehoer van “Europa” grenscontroles houden. Inmiddels heeft een Europeesche opvreter, profiteur en pluchezitter hen asociaal genoemd maar bedacht te laat dat dit méér hemzelvus geldt dan de Denen die gewoon voor hun belangen opkomen. 

Eigenlijk hoort dit allemaal niet bij een luchtige site over reizen, trekken, luieren en pensioengeld opmaken maar vakantie ontslaat je niet van de plicht de boel kritisch te blijven volgen. Het stoort mij verder niet en geef er een flink ironische of zo u wilt cynische draai aan. Ik kan u echter verzekeren dat ik niet zomaar wat aan de zijkant sta te balken want alle gedoe raakt eenieder en mijn gade functioneert alleen maar “zelfstandig” dankzij een ruim PGB. Meer zal ik dáár niet over zeggen. 

Op onze nadering ging de hand van de grensbewaker meteen omhoog want ja, een Nederlandsch kenteken! Dat zijn wiettelers of cocaďnesmokkelaars, die moet je altijd aanhouden. Terwijl wij langzaam naderden, zag ik dat hij de inhoud van de Kangoo “scande” en tot zijn grote teleurstelling moest constateren dat er slechts twee grijze dakduiven inzaten. Daarvan kun je gerust veronderstellen dat allerlei vuurtjes zijn gedoofd en het enige opwekkende middel uit viagra bestaat, maar zelfs dát is bij de meeste niet eens zeker. De dapper en resoluut opgestoken hand liet een lichte weifeling zien, daalde enigszins en vervolgens werd er een doorzwaaiende beweging van gemaakt die verdacht veel weg had van een wegwerpgebaar. In mijzelf lachend reed ik door. Wist hij veel dat er drie kilo wit poeder tussen de aardappelen verstopt lag. (voor het brood en de pannekoeken zonder “n” natuurlijk)

Door een foutje mijnerzijds stuurde de navigator ons op het allerlaatste deel van het traject een ander blokje om zodat we genoodzaakt waren de ferry te nemen naar het dorp Udbyhřj. We hadden nog geen Deense Kronen gescoord en vroegen aan de “conductrice” van de ferry of wij ook met Neuroses konden betalen. Ruimhartig sprak zei van ja en rekende keihard 10 Neuroses voor vijftig meter varen. Laten we maar zeggen dat de helft “trinkgeld” was voor de service. Achteraf klopte dat wel want een “reguliere” prijs was omgerekend rond de vijf Neuroses. 

De camping is er een van het zéér rustige soort en ligt bij een dorp dat volledig uitgestorven lijkt. We zitten hier in een uithoek van de wereld waar óók de prins van de prins geen kwaad weet. Zelfs Osama zou er geen kwaad kunnen doen en Obama kennen ze hier niet eens. Er is een haventje waaraan wordt gewerkt, er is een supermarkt ter grootte van een pinda, de bus heeft er een eindhalte, er is een camping en voordat je in de tweede versnelling staat, ben je het dorp al uit. Héérlijk!!!.

De hytte valt niet tegen. Er is een wat muffe geur door optrekkend vocht, maar dat is in no time weg dankzij de open deur, de zon en de pruttelende goulash die gisteren reeds is bereid. Nu dient alleen nog wat rijst gekookt en de goulash voldoende opgewarmd. 

In deze uithoek aan de Oostkust bleek de techniek niet achter te lopen. Ik kon gewoon met de pinpas betalen en eventueel ook met de creditcard. Kom daar eens om in Nederland. Als je daar iets met je creditcard wilt betalen, wordt het óf geweigerd, óf je moet kosten betalen, óf men schreeuwt moord en brand dat het de incasseerder geld kost. Wat een naar, bekrompen en ongemakkelijk volkje zijn wij nog steeds. Jaja, ho maar, ikzelvus ook.

De goulash smaakte voortreffelijk waarbij het argument dat honger alle rauwe bonen zoet maakt ongeldig was. Voordat wij aanvielen, had ik de rekening voor de hut al voldaan om morgen vroeg weg te kunnen en meteen twee ijsjes jordbeer meegenomen die als voorafje werden genuttigd. De reden is duidelijk, ik hou niet van ijs in vloeibare vorm die je als toetje op moet lepelen. De vaat liet ik over aan degene die altijd opkomt voor haar rechten als vrouw, hier het beruchte aanrecht. Zelf zette ik mij aan de knoppendoos om kond te doen van wat deze dag ons zoal bracht. Uiteraard ben ik dan weer aan de beurt voor de koffie maar dat is mijn grote hobby. 

Na die koffie zijn we nog naar de achterkant van de camping gelopen om te zien of er aan het water nog iets te beleven viel. Dat was zo, want een vader en een zoon gingen grondnetten uitzetten om gedurende de nacht platvis te vangen. Het ophalen van de boot, het klaarleggen van de attributen en de afvaart heb ik op foto vastgelegd. De volgende morgen om plm. 05.30 zouden ze de vangst ophalen waar ik mij verder niet mee heb vermoeid. 

De avond hielden wij verder kort want elf uur sturen, als is het op je gemak, tikt toch wel aan op je ouwe dag daar helpt zelfs geen handvol blauwe pilletjes meer tegen. Bovendien gaat morgen de wekker af om half zeven omdat we uiterlijk om kwart voor elf in moeten tsjekken voor de boot naar Noorwegen. De telefoondame heb ik hardhandig de nek omgedraaid zodat het bij een bescheiden doch dwingend alarmsignaal blijft.
 














  
Waadpak aan, naar de boot...................................losmaken...............................naar de steiger,






























     Pa inladen, spullen checken..........................en wegwezen........................... mooi plekje toch.




                    Vorige                                                                                    Volgende

                                                                              terug naar boven

 

 

        Runde - Noorwegen 2011

 

                          



 


Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen

Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
PortugalZes Romereizen


 










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Korte Trips
Nuttige Links
CONTACT