Naar Font Romeu 03-07

Er was vandaag een vaag wakker worden. Langzaam, langzaam werd ik gewekt door de vogels. Aeolus, die gisteren knap tekeer ging, lag nog in zijn nest en zou er vandaag ook nauwelijks uit komen. Ik voelde mij niet helemaal okselfris en kwam tot de ontdekking dat hier slechts hurktoiletten zijn zonder papier. Dat laatste is het lastigst maar dat zou ik onder de douche wel oplossen. Na de soppartij ruimde ik stukje bij beetje de boel op en moest af en toe even stoppen om bij te komen. Het inpakken van de tent en de motor is een behoorlijke inspanning zo blijkt. Om klokslag acht uur stond ik in de kantine voor een bakkie en een krwassantje want meer had men niet te bieden. Ik wurgde het naar binnen samen met een flesje water. Dat was meer dan genoeg tot een uur of twee zoals blijken zou. Klokslag negen rolde ik van de camping af en begon aan de route naar Font Romeu.

          Hieronder is het eindeloze rijden naar einddoel San Juan de Plan

Dat rijden bleek een enorme tegenstelling met gisteren. In vier uur legde ik slechts 170 km af door het binnendoorste van het binnendoorste. Als je een beginner van het motorrijden af wilt helpen dan moet je zo`n route met hem of haar gaan rijden en dan ook nog op tempo!. Een hoge snelheid staat gelijk aan zelfmoord want de wegen zijn vaak weggetjes van een grote auto breed. De bochten zijn vrijwel allemaal kort en scherp en een tegenligger heb je ook meteen voor je neus.

Dat overkwam mij ook nog een paar keer. Één keer miste ik een Alfa op een haartje en een andere keer moest ik even een tikkie terug om een nogal grote spiegel van een Landrover te ontwijken. Ook het asfalt leek wel kortgeleden met een teerkwast aangebracht en met ruime hand van grit voorzien. Ook dat drukt natuurlijk de snelheid evenals de minder egale ondergrond die de FJR soms liet bokken als een rodeostier.

Over de route verder niets dan goeds met een geweldig mooie natuur. Het was eigenlijk een hemelse helletocht. Onderweg kocht ik een drietal flesjes water die ik, wanneer nodig, bijna zonder slikken even leeg liet lopen want het zonnetje bracht de lucht tot een graad of dertig. De hele route bestaat uit diverse gedeeltes met een eigen naam. Route de Corbières, Route de Vin, Route de Cathar en route de Cotes de Roussillon. In de laatste kwam ik door de Gorges des Canalettes  en de Gorge de Caranca.

Ik denk dat het de eerstgenoemde is waar op zekere tijdstippen het verkeer met verkeerslichten steeds in één richting wordt doorgelaten. Moeten wachten is dan geen straf of je moet het elke dag tegenkomen natuurlijk. Nu is er geen regeling en dan kun je met een auto niet stoppen en soms moet er wat heen en weer worden geschoven om elkaar te kunnen passeren. Met de motor heb je daar geen last van en ik parkeer hem dan ook in de kom van een slinger in de weg.

Van de kastelen van die Katharen is niet veel meer over dan ruïnes.
Twee ervan heb ik bezocht en dat was ook een bezoeking. Meestal een loeisteil weggetje met losgereden asfalt en boggies waar je bijna stilstaand doorheen moest zien te komen. Als beloning mag je dan als hartpatiënt de laatste 80 meter betalen voor een steil voetpad goed voor een lekke hartklep. Die voettochten heb ik mezelf maar onthouden. Die jongens hadden wel door hoe de wereld in elkaar zit. Volgens mij was hun credo:

” Hier maken ze wijn, dus hier moeten we zijn”.
En zolang bommen en granaten ontbraken en we nog vochten met speer, lans en pijl en boog zaten ze reuze veilig op hun hoge posten.

Rond een uur of een vergreep ik mij aan een panchetta. Een soort pizza met vier soorten kaas. Alleen was de bodem een snee brood ter grootte van 1/3 vierkante meter en 1,5 centimeter dik. Dit geheel gepresen
teerd op een houten plankje. Twee Ice Tea voor de dorst en een zeer goede Lavazza om het af te sluiten. Op een van de eerste grotere cols reed ik op een kudde geiten die wegbreed op mij af kwam sukkelen.
Ik ben maar gestopt en heb de camera gepakt om dit evenement even vast te leggen. De herder aan het einde schoot mij aan met de mededeling dat juist vóór Font Romeu de weg afgesloten zou zijn vanwege een verzakking van de weg. Hoe die man dat op die plek kon weten was mij een raadsel maar uiteindelijk had hij bijna gelijk.

De weg werd inmiddels gerepareerd en één helft was weer begaanbaar. Wel werden wij een half uurtje stilgezet om de mensen hun werk te laten doen. Uiteraard reed ik naar de kop van de file en trof daar een andere motard met passagiere. Een Fransman die mij enigszins neerbuigend vroeg of “dat ding” wel een beetje reed. Ik zei dat het wel ging en nadat wij weg mochten, liet ik hem mijn uitlaten zien. Alras was hij uit beeld en af en toe hield ik wat in om hem wat hoop te bieden. Maar na een paar kilometer had ik er genoeg van en ging het gas erop. In Font Romeu stond ik naar een camping te zoeken en daar kwam hij een paar minuten later voorbij. Op mijn zwaaien kwam helaas geen reactie. Hij zal wel iets gedacht hebben in de trant van zut, oftewel shit die ouwe wil nog wel. Hahaha…kunnen rijden als een gek ventje noem ik dat.

De eerste twee campings sloeg ik over want die stonden mij niet aan. Maar  Camping La Griole even voorbij Font Romeu heeft Nederlandse eigenaars. Zes jaar geleden alles verkocht en geëmigreerd vanuit Ottoland, jawel bij mij om de hoek dus.
Hun prijzen zijn ook wat anders dan in Mirepeisset. Met het lenen van een verlengsnoer, het leveren van een rol toiletpapier kost een plaatsje met elektra wel 6,50 neuroses. In Mirepeisset was dat 17!!! (achteraf bleek die 6,5 neuro een vriendenprijsje vanwege mijn achtergrond als “buurtgenoot”.)

Voor het eten moet ik wel naar het dorp Targasonne maar dat is geen bezwaar. Vanavond maar een pizza, dat moet genoeg zijn en morgen duik ik onderweg wel een ontbijtje op. Zo dadelijk nog even de geiten en kastelen uit de Canon overladen naar de laptop dan ben ik weer helemaal ingericht.

             vorige                                                                                              volgende
                                                                                 terug naar boven
 

 

        San Juan de Plan Juli 2007    










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Korte Trips
Nuttige Links
CONTACT



Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen
Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
PortugalZes Romereizen


 







                                                                   30 juni1 juli2 juli3 juli4 juli5 juli6 juli7 juli8 juli9 juli10 juli11 juli12-19 juli