Zondag 16 Juli 07.00 uur

Vertrek van Simone op de Yamaha Fazer 600, Raymond op de Yamaha R1 en Jan op de Yamaha FJR 1300a

 Met hier de foto`s: https://photos.app.goo.gl/C3Apu03e0YvtQTcJ2

Aanvankelijk was het de bedoeling een motorvakantie te houden in de Pyreneeën met dochter en schoonzoon. Wel aardig, een Yamaha familie 2 of 3 weken op stap met een FJR, een Fazer en een R1
Maar dat
bleek bij nader en verstandig inzien een drempeltje te hoog voor dochterlief. Het gevolg was dat ik mijn vakantie totaal veranderde bij de baas en besloot in m`n uppie een dag of tien naar het vogeleiland Runde te gaan. Dit ligt iets onder Ålesund en is bereikbaar per brug.
Opnieuw buiten de waard gerekend want bij het horen hiervan wilde de club onmiddellijk toch mee. Wel logisch deze stap want de bergen zijn er niet zo hoog. Het was nog een heel gedoe met de veerdiensten van Colorline maar het lukte om op de 17de héén en de 24ste wéér te varen.
De eerste dag, zondag 16 juli, werden 688 snelwegkilometers afgelegd tot een camping vlak bij
Abenrå in Denemarken. Om 7 uur vertrokken wij en om een uur of half vijf was deze klus geklaard met één file en een aantal fouragestops. Daar huurden wij een hytte zodat we de volgende dag niet te vroeg op hoefden te staan vanwege het inpakken van de tenten. Ter plaatse konden we ook een hapje eten dus ook hier lieten we het eigen initiatief rustig liggen waar het lag.
De volgende morgen bestond het ontbijt slechts uit een appel daar we geen boodschappen hadden gedaan. Ontbijten bleek pas mogelijk na 9 uur en om acht uur wilden wij opstappen. De boot naar Noorwegen zou om 13.45 uur vertrekken en je moet één uur vóór vertrek aanwezig zijn. Dat lukte met slechts 323 km. voor de wielen grandioos waardoor we nog een stevig uurtje in de zon konden bakken. Onderweg hebben we ons bij een tankstop vergrepen aan een broodje
pølser als ontbijt. Een hol broodje, saus erin en een lange knakworst soms met spek voldoende om een poossie op te teren.
Het inschepen verloopt altijd zeer snel en gedisciplineerd maar toch 10 minuten te laat.
De overtocht duurde 4,5 uur want de snelle jongens van 2,5 uur waren al volgeboekt.
Die tijd werd gebruikt om de inwendige mens van wat aanvullingen te voorzien, te rusten of te slapen. We hadden besloten om na aankomst nog wat kilometers weg te trappen om de laatste etappe naar Runde wat te bekorten. Van Kristiansand is dat nog zo`n 800km en dat is in Noorwegen wat veel voor één dag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond 18.15 reden we van de pont Noorwegen binnen. Wat een overgang!! Een totaal ander land qua natuur bijna een geografische cultuurschok. Daarbij zijn er geen snelwegen en gaat het vanaf het begin omhoog en omlaag en draaien dat het een aard heeft. Het was mijn derde keer en iedere keer weer vind ik Noorwegen een prachtig motorland.                                                                                               
We slaagden erin om nog 182 km. weg te werken tot
Hovden aan de 39.Ook hier huurden we een hytte en konden er ook ontbijten de volgende morgen. Het bleek eigenlijk geen hut maar een hotelhut, meer een houten villa. Twee verdiepingen met beneden twee flinke slaapkamers en douche/toilet en boven een grote living en een volledig uitgeruste keuken. Alles aanwezig voor een langdurig verblijf en de prijs was er dan ook naar, plm. 1500Nok all in voor vier personen. Maar een beetje luxe op vakantie moet kunnen. Het ontbijt was overigens zeer uitgebreid waar echt niets aan ontbreekt.  Uiteraard was het de derde dag flink aanpoten geblazen dus de wekker stond op 06.30 uur en we vertrokken tegen 08.00 uur. 549 km. waren er af te leggen met diverse veerponten die ik niet had meegerekend. Foutje in de planning.

De hele route is uiteraard prachtig maar eist ook wel wat. Uiteindelijk arriveerden we vrij laat op Runde
op deze site kun je alles vinden wat er te zien en te beleven valt op Runde.
Ergens
rond 20.45 arriveerden we en Knut de eigenaar van camping
Goksjør kon ons gelukkig nog voorzien van
wat “noodrantsoen”.

Na het opzetten van de tentjes togen wij met de spullen naar de centrale kjøkken om te eten. Op de meeste campings is zo`n voorziening aanwezig waar iedereen  gebruik van kan maken. Meestal is alles aanwezig qua uitrusting dat scheelt weer in het volume aan bagage vooral als je met de motor gaat.

Bij binnenkomst had ik meteen een vaartocht rond het eiland geregeld voor de volgende morgen 10.00 uur. Het is altijd goed om vroeg te gaan want wat verder op de dag krijgt de wind vaak meer invloed en wordt de kans op zeeziekte alleen maar groter.

En zo voeren wij de volgende morgen rond het eiland waarbij je van schipper Johann allerlei uitleg krijgt over het eiland en de vogels. Een indrukwekkende tocht waarbij ondanks de kalme zee Simone toch de vissen meende te moeten voeren. Gelukkig gebeurde het haar pas tegen het einde van de trip zodat de ellende niet te lang duurde.

Tijdens dit verblijf bleek dat Peter de schipper/eigenaar van de Aquila ernstig ziek

is geweest en nog steeds herstellende waarbij nog zeer onduidelijk is hoe het verder zal gaan. Ik heb hem deze dag nog even bezocht. (Helaas is Peter later dit jaar met zijn laatste tochtje overgestoken).

Johann wil graag de Aquila overnemen en in het seizoen verder gaan met deze vorm van excursies. Na de boottocht moesten we naar
Fosnavåg op het eiland Bergsøy om wat boodschappen te halen en geld te pinnen.
Dat kan bij Knut niet dus dienen er contanten te zijn. In dit aardige plaatsje hebben
we meteen maar een lunch genoten waarbij de beste espresso van Noord Europa werd geserveerd. Na terugkomst werd er nog wat gerust en vroeg gegeten want kort na zes uur zouden we de klim maken naar de toppen van het eiland waar je de binnenkomst van de tienduizenden papegaaiduikertjes kunt bewonderen. Met wat geluk zie je ook nog roofmeeuwen of zeearenden die voor de nodige opschudding kunnen zorgen onder de diverse vogelpopulaties.

De klim is niet makkelijk zeker niet voor mij maar uiteindelijk lukte het weer. Je kunt er gemakkelijk tot een uur of elf rondkijken want het blijft redelijk licht.  Ik zat een tijd op een richel naar een en ander te kijken tot ik het tijd vond weer naar boven te klimmen. Genoeg gezien en genoeg foto`s gemaakt. Na een paar meter klimmen, kwam er plotseling een grote groep mensen in beeld waarvan vele met kanonnen van lenzen die allemaal op een en hetzelfde arme vogeltje waren gericht. Het diertje bleef pontificaal zitten alsof `ie niet beter wist.  Die massaliteit had ik nooit gezien want de andere keren was ik er einde juni en dan is het nog erg rustig. Dit kwam allemaal een beetje potsierlijk over maar allez ieder z`n plaatje. Rond de klok van elf waren we weer beneden en de slaap kwam ondanks het licht vanzelf.  

 

 

 

 

Donderdag 20 juli vertrokken we van Runde naar Ålesund om daar het Sunnmøre Open lucht Museum te bezoeken. Raymond had zijn zinnen gezet op een authentiek Vikingschip. Helaas voor hem bleek dit helemaal afgedekt in een loods te staan. Verder is het wel een aardig gebeuren met veel oude huisjes zoiets als je in Schoonoord in Drenthe ook wel ziet.
Zelf had ik dit al eens gezien en ik bleef boven in het restaurant op de motoren en de bagage letten terwijl ik intussen aantekeningen van de reis kon maken. Na dit bezoek en de koffie was het weer opstappen geblazen om de rit naar Andelsnes te maken. Hier vlakbij is in Idsfjorden de Korsbakken Camping te vinden van Heks Rosalie. Zij kan de gedachten van mensen lezen die een “M” in hun handlijnen hebben. Voor wat het waard is maar we werden weer erg hartelijk ontvangen.

Aan ons bezoek zal ze niet veel hebben verdiend want behalve een grote  bak ijs en een brood kregen we ook nog een T-shirt à 100Nok per stuk cadeau. We huurden bij haar een vier persoons hytte met douche en toilet. Een keurig onderkomen. Als dank besloten we voor haar een bos bloemen te halen. Dit moet in Noorwegen een bijzonder cadeau zijn want twee kleine bosjes saamgevoegd tot een leuk geheel mocht zo`n 23 Neuroses opbrengen!!

Soit, het zij dan zo en Rosalie wilde meteen met mij trouwen en begon reeds aan de bruiloftsmars.
Wellicht als beloning werd ik uitgenodigd om in oktober dit jaar te komen jagen met Bengt haar partner.
Dat zou ik wel willen maar dan schiet ik alleen met mijn Nikon. Intussen hebben we deze tocht weer 185 km. weggewerkt  langs opnieuw prachtige uitzichten over meren, fjorden, bergen en dalen.

Vrijdag stond de mooiste rit op de planning. De Trollstigen en de Geirangerfjord. Beide behoren tot de toeristische topattracties van Noorwegen en het is zaak om vroeg aan die rit te beginnen. In het hoogseizoen is er nauwelijks een doorkomen aan op de smalle weg naar de top. Negen uur was voor mij het uiterste en daar was ik de rest van de dag wel blij mee. Voor wie hier nog nooit geweest is, kan ik zeggen dat het een fantastisch mooie rit is en mijn advies aan elke motorrijder is: DOEN!!!
Voor uitgebreide informatie kun je het best de
Noorwegenpagina bekijken via Startpagina.
Legio
reisverhalen en foto`s en andere informatie.

 

 



Het was redelijk rustig met slechts één smetje, Raymond reed lek. Ter plekke de band gepropt en gelukkig is die de hele verdere reis goed gebleven. Na de boel van bovenaf te hebben bekeken, gefotografeerd en een paar trollen te hebben gekocht, ging de reis verder. Over de 63 naar Geiranger is slechts 82km maar wel een zeer fraaie rit mede omdat ook nu einde juli er nog zat sneeuw op de fjell ligt. Onderweg is er nog een mooie en grote waterval en halverwege dient de Norddalsfjord overgestoken te worden.
Daarna komt natuurlijk hèt uitzicht van Noorwegen de top van de 63 die uitziet over de Geirangerfjord. Er moeten hier al miljoenen foto`s van gemaakt zijn. Daarna komt er, als je wilt en kunt, een ziedende afdaling naar het dorp en het einde van de Fjord waar je in één moeite door de boot op kunt rijden als die er tenminste ligt.

Volgt de tocht door de fjord. Onderweg tijd genoeg om iets te eten of te drinken of op het zonnedek de boel te bewonderen. Ondertussen wordt een band afgedraaid met allerlei info over dit fjord. Ik heb dat ook wel eens in een stormachtige sneeuwbui bij een enkele graad boven nul meegemaakt en dat heeft ook wel wat. Nu was het voor Noorse begrippen erg warm, voor mijn gevoel te warm. Het kwik haalde soms de 28 graden.

Om een uur of vier reden we van de boot af en Hellesylt binnen.
De Spar werd bestormd voor
het avondmaal en
het volgende ontbijt waarna de rest van de trip volgde richting
Briksdal, nog zo`n slordige 80km.
De Melkevoll Camping ligt pal onder de Briksdalbreen (gletsjer) het doel voor de volgende dag.
Ook hier werd weer een hytte gehuurd. Beetje standaard maar toch voldoende.  

`s Morgens om 10.00 uur zou de start zijn voor de wandeling naar de gletsjer. Plm. 45 minuten met daarna een wandeling en een stuk ijsklimmen. Voor mij te zwaar en de excursie werd dan ook door de  anderen gedaan.  Zelf had ik intussen een gesprek met een studente die vlakbij in Olden woont. Wij bespraken de toch wel afschrikwekkende afsmelting van de gletsjers. Als je ziet hoe verschrikkelijk veel water er daar wegstroomt! En het werkt naar twee kanten. De hoeveelheid sneeuw was twintig jaar geleden nog zo`n 20 meter per jaar. En nu is dat al geminderd tot zo`n 8 meter! De vraag rijst dan of we over een jaar of tien in dit onderzeese landje de voeten nog wel droog kunnen houden.

Na deze babbel ruimde ik de hut op en laadde alles weer op de motoren die kant en klaar stonden om in de middag nog een flinke ruk richting Kristiansand te maken. Na terugkomst van de twee ijsmusketiers vertrokken we rond drie uur en reden zo`n 260km tot Vossvangen een nietige vlek onder Voss. We stopten vrij laat, naar ik mij herinner na negen uur, maar dat is nooit een probleem. De twee hutten waren zo`n beetje het minste wat ik tot nu heb gezien  maar de minimale voorzieningen zijn aanwezig en het bespaarde ons toch een avondje uitpakken en opzetten en een ochtendje andersom.  

De zondag stond in het teken van het bereiken van Kristiansand en de camping van Kees Verkerk daar vlakbij in Hamresanden. Een slordige 435km. Hoofdzakelijk over de 13 en de 9 is dat toch een pittig stukje rijden. Het vinden van de camping gaf nog wat hoofdbrekens maar ook dat werd opgelost. Ik verwachtte een niet al te grote Hollandse camping maar het is een zeer massaal gebeuren daar. Als ik zo`n camping vroeger in Frankrijk tegenkwam, vertrok ik altijd meteen. Wat een massa mensen.. Van tevoren had ik vanuit Nederland gebeld of we er een hut konden huren. Die waren echter vol op dat moment.
Maar niet geschoten is altijd mis en bij navraag ter plaatse bleek er toch een hut leeg te zijn voor één nacht. Voldoende voor ons.
Eigenlijk ook een beetje noodzaak want we moesten al om 07.15 bij ColorLine zijn voor het inchecken. Dat betekende in geval van tenten inpakken toch om een uur of vijf opstaan en dat kon nu een uurtje later worden.

Zo geschiedde ook en om 08.15 verlieten wij Noorwegen. Om klokke 12.45 reden we Denemarken weer binnen en de E-45 op. De oorspronkelijke bedoeling was dat wij bij Hamburg nog een keer zouden kamperen dat is zo`n 500km rijden.
Raymond en Simone hebben dat ook gedaan maar het oudje was het een beetje zat mede door de warmte. De behoefte om `s avonds onder de eigen douche te staan en in het eigen mandje te liggen was te groot. Ik arriveerde om 22.25 uur op het Gerbrandyplein en het laat zich raden dat in Duitsland de FJR behoorlijk z`n best heeft gedaan. Zeer regelmatig en na Osnabrück ook langdurig bijna top gereden.
Alles heeft z`n prijs en hierbij zag je het brandstofmetertje kwiek zakken maar
het eigen bed was dat wel waard. Twee keer een tankje à 1:11 moet kunnen.
En het is ook wel “kicken” zulke snelheden. Voor de rest hebben we het redelijk braaf gehouden. 

 

 









 

                                                              Tot slot maar geen einde:

Één speciaal punt wil ik nog even aanstippen en dat zijn de tunnels in Noorwegen. Men kan zich in Europa wel op de borst kloppen waar het tunnels graven betreft maar wat hier aan Titanenarbeid is verricht, slaat wat mij betreft alles. Hier een van 6 km, daar een van 7 km, dan weer 3,6 en niet te vergeten de langste van Europa de Auerland Tunnel bijna 25 km. lang. En allemaal zijn ze koud en nat en vele zijn gewoon erg matig verlicht.
Het is zaak voorzichtig in en uit de tunnels te rijden want de lichtovergangen zijn fel.
Heel vaak begint zo`n tunnel met een scherpe knik en dat zie je niet altijd meteen. Soms ook begint hij met een draai maar dan blijft die draai maar duren en heb je het idee in een carrousel te zitten van een parkeergarage.
Miljoenen tonnen rots moeten er liggen, bedekt door struiken en bomen alsof het zo hoort.
Een speciale vermelding verdient een kudde geiten die net aan het begin van zo`n tunnel een koele plaats had gevonden. Wie rekent dáár nou op? In de remmen dus en door de glibberige stinkende bende rijden. Tunnels?Altijd oppassen!Al met al een kort, hevig maar wonderschoon bezoek aan dit prachtige land. Het was mijn derde keer maar zeker niet mijn laatste.


















                                                                                terug naar boven

 

 

                Noorwegen 2006
 

 

                          



 


Mijn Foto`s Natuur
Mijn Foto`s Molens
Mijn Foto`s Landen
Mijn Foto`s Steden
Mijn Foto`s Vogels
Mijn Foto`s Macro
Mijn Foto`s Paddenstoelen

Noordkaap 2003
Noordkaap 2004
Noorwegen 2006
Runde (N) 2011
Noorwegen 2014
Sicilië 2004-10pag.
Sicilië 2009
Gibraltar 2006
Dolomieten 2005
Italië 2002
San Juan 2007
Spanje 1997
PortugalZes Romereizen
Engeland-Ierland-Schotland
Italië 2016
 










Home
Motoren
FJR 1300a
De Zwerfbus
De Fotografie
Alblasserwaard
De Biesbosch
Garmin GPS
De Reus
Fotocollages
Raffinaderij
Korte Trips
      Wadden Vogeltrip    
      Vogeltrip Den Helder
      Kraanvogels lac du Der
      Fochteloërveen juni `13
Nuttige Links
CONTACT